พาลวรรค เล่ม ๒๐

เทฺวเม ภิกฺขเว พาลา. กตเม เทฺว ? โย จ อนาคตํ ภารํ วหติ, โย จ อาคตํ ภารํ น วหติ. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว พาลาติ. (๑)

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย คนพาล ๒ จำพวกนี้

คนพาล ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่ทำหน้าที่ซึ่งยังมาไม่ถึง ๒. คนที่ไม่ทำหน้าที่ซึ่งมาถึงแล้ว

คนพาล ๒ จำพวกนี้แล (๑)

เทฺวเม ภิกฺขเว ปณฺฑิตา. กตเม เทฺว ? โย จ อนาคตํ ภารํ น วหติ, โย จ อาคตํ ภารํ วหติ. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว ปณฺฑิตาติ. (๒)

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้

บัณฑิต ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่ไม่ทำหน้าที่ซึ่งยังมาไม่ถึง ๒. คนที่ทำหน้าที่ซึ่งมาถึงแล้ว

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้แล (๒)

เทฺวเม ภิกฺขเว พาลา. กตเม เทฺว ? โย จ อกปฺปิเย กปฺปิยสญฺญี, โย จ กปฺปิเย อกปฺปิยสญฺญี. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว พาลาติ. (๓)

คนพาล ๒ จำพวกนี้

คนพาล ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าควรในของที่ไม่ควร ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่ควรในของที่ควร

คนพาล ๒ จำพวกนี้แล (๓)

เทฺวเม ภิกฺขเว ปณฺฑิตา. กตเม เทฺว ? โย จ อกปฺปิเย อกปฺปิยสญฺญี, โย จ กปฺปิเย กปฺปิยสญฺญี. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว ปณฺฑิตาติ. (๔)

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้

บัณฑิต ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าไม่ควรในของที่ไม่ควร ๒. คนที่เข้าใจว่าควรในของที่ควร

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้แล (๔)

เทฺวเม ภิกฺขเว พาลา. กตเม เทฺว ? โย จ อนาปตฺติยา อาปตฺติสญฺญี, โย จ อาปตฺติยา อนาปตฺติสญฺญี. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว พาลาติ. (๕)

คนพาล ๒ จำพวกนี้

คนพาล ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าเป็นอาบัติในข้อที่ไม่เป็นอาบัติ ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นอาบัติในข้อที่เป็นอาบัติ

คนพาล ๒ จำพวกนี้แล (๕)

เทฺวเม ภิกฺขเว ปณฺฑิตา. กตเม เทฺว ? โย จ อนาปตฺติยา อนาปตฺติสญฺญี, โย จ อาปตฺติยา อาปตฺติสญฺญี. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว ปณฺฑิตาติ. (๖)

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้

บัณฑิต ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นอาบัติในข้อที่ไม่เป็นอาบัติ

๒. คนที่เข้าใจว่าเป็นอาบัติในข้อที่เป็นอาบัติ

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้แล (๖)

เทฺวเม ภิกฺขเว พาลา. กตเม เทฺว ? โย จ อธมฺเม ธมฺมสญฺญี, โย จ ธมฺเม อธมฺมสญฺญี. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว พาลาติ. (๗)

คนพาล ๒ จำพวกนี้

คนพาล ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าเป็นธรรมในข้อที่ไม่เป็นธรรม ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นธรรมในข้อที่เป็นธรรม

คนพาล ๒ จำพวกนี้แล (๗)

เทฺวเม ภิกฺขเว ปณฺฑิตา. กตเม เทฺว ? โย จ ธมฺเม ธมฺมสญฺญี, โย จ อธมฺเม อธมฺมสญฺญี. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว ปณฺฑิตาติ. (๘)

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้

บัณฑิต ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าเป็นธรรมในข้อที่เป็นธรรม ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นธรรมในข้อที่ไม่เป็นธรรม

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้แล (๘)

เทฺวเม ภิกฺขเว พาลา. กตเม เทฺว ? โย จ อวินเย วินยสญฺญี, โย จ วินเย อวินยสญฺญี. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว พาลาติ. (๙)

คนพาล ๒ จำพวกนี้

คนพาล ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าเป็นวินัยในข้อที่ไม่เป็นวินัย ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นวินัยในข้อที่เป็นวินัย

คนพาล ๒ จำพวกนี้แล (๙)

เทฺวเม ภิกฺขเว ปณฺฑิตา. กตเม เทฺว ? โย จ อวินเย อวินยสญฺญี, โย จ วินเย วินยสญฺญี. อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว ปณฺฑิตาติ. (๑๐)

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้

บัณฑิต ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นวินัยในข้อที่ไม่เป็นวินัย ๒. คนที่เข้าใจว่าเป็นวินัยในข้อที่เป็นวินัย

บัณฑิต ๒ จำพวกนี้แล (๑๐)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ น กุกฺกุจฺจายิตพฺพํ กุกฺกุจฺจายติ, โย จ กุกฺกุจฺจายิตพฺพํ น กุกฺกุจฺจายติ. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา วฑฺฒนฺตีติ. (๑๑)

อาสวะ ย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่รังเกียจสิ่งที่ไม่น่ารังเกียจ ๒. คนที่ไม่รังเกียจสิ่งที่น่ารังเกียจ อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๑)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา น วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ น กุกฺกุจฺจายิตพฺพํ น กุกฺกุจฺจายติ, โย จ กุกฺกุจฺจายิตพฺพํ กุกฺกุจฺจายติ. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา น วฑฺฒนฺตีติ. (๑๒)

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่ไม่รังเกียจสิ่งที่ไม่น่ารังเกียจ ๒. คนที่รังเกียจสิ่งที่น่ารังเกียจ

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๒)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ อกปฺปิเย กปฺปิยสญฺญี, โย จ กปฺปิเย อกปฺปิยสญฺญี. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา วฑฺฒนฺตีติ. (๑๓)

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าควรในของที่ไม่ควร ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่ควรในของที่ควร

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๓)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา น วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ อกปฺปิเย อกปฺปิยสญฺญี, โย จ กปฺปิเย กปฺปิยสญฺญี. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา น วฑฺฒนฺตีติ. (๑๔)

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าไม่ควรในของที่ไม่ควร ๒. คนที่เข้าใจว่าควรในของที่ควร

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๔)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ อาปตฺติยา อนาปตฺติสญฺญี, โย จ อนาปตฺติยา อาปตฺติสญฺญี. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา วฑฺฒนฺตีติ. (๑๕)

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นอาบัติในข้อที่เป็นอาบัติ ๒. คนที่เข้าใจว่าเป็นอาบัติในข้อที่ไม่เป็นอาบัติ

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๕)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา น วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ อาปตฺติยา อาปตฺติสญฺญี, โย จ อนาปตฺติยา อนาปตฺติสญฺญี. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา น วฑฺฒนฺตีติ. (๑๖)

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าเป็นอาบัติในข้อที่เป็นอาบัติ ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นอาบัติในข้อที่ไม่เป็นอาบัติ

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๖)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ อธมฺเม ธมฺมสญฺญี, โย จ ธมฺเม อธมฺมสญฺญี. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา วฑฺฒนฺตีติ. (๑๗)

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าเป็นธรรมในข้อที่ไม่เป็นธรรม ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นธรรมในข้อที่เป็นธรรม

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๗)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา น วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ ธมฺเม ธมฺมสญฺญี, โย จ อธมฺเม อธมฺมสญฺญี. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา น วฑฺฒนฺตีติ. (๑๘)

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าเป็นธรรมในข้อที่เป็นธรรม ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นธรรมในข้อที่ไม่เป็นธรรม

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๘)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ อวินเย วินยสญฺญี, โย จ วินเย อวินยสญฺญี. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา วฑฺฒนฺตีติ. (๑๙)

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าเป็นวินัยในข้อที่ไม่เป็นวินัย ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นวินัยในข้อที่เป็นวินัย

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๙)

ทฺวินฺนํ ภิกฺขเว อาสวา น วฑฺฒนฺติ. กตเมสํ ทฺวินฺนํ ? โย จ อวินเย อวินยสญฺญี, โย จ วินเย วินยสญฺญี. อิเมสํ โข ภิกฺขเว ทฺวินฺนํ อาสวา น วฑฺฒนฺตีติ. (๒๐) พาลวคฺโค ปญฺจโม. ทุติโย ปณฺณาสโก สมตฺโต.

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นวินัยในข้อที่ไม่เป็นวินัย ๒. คนที่เข้าใจว่าเป็นวินัยในข้อที่เป็นวินัย

ภิกษุทั้งหลาย อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๒๐)

พาลวรรคที่ ๕ จบ

ทุติยปัณณาสก์ จบบริบูรณ์