อุปาลิสังฆเภทสูตร เล่ม ๒๔

(๔) เป็นผู้สามารถที่จะอุปัฏฐากเอง หรือใช้ให้ผู้อื่นอุปัฏฐาก อันเตวาสิก ผู้เป็นไข้(๕) เป็นผู้สามารถที่จะระงับเองหรือใช้ให้ผู้อื่นระงับความไม่ยินดี ยิ่งของอันเตวาสิก(๖) เป็นผู้สามารถที่จะบรรเทาความรำคาญอันเกิดขึ้นแล้วได้โดยธรรม

(๗) เป็นผู้สามารถที่จะเปลื้องความเห็นผิดอันเกิดขึ้นแล้วได้โดยธรรม

(๘) เป็นผู้สามารถที่จะให้สมาทานในอธิศีลได้

(๙) เป็นผู้สามารถที่จะให้สมาทานในอธิจิตได้

(๑๐) เป็นผู้สามารถที่จะให้สมาทานในอธิปัญญาได้

ดูก่อนอุบาลี ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แลจึงควรให้นิสสัย”

๖. สามเณรสูตร

ว่าด้วยคุณสมบัติของภิกษุผู้ควรมีสามเณรอุปัฏฐาก ๑๐ ประการ

[๓๖] “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรมเท่าไรหนอแล จึงควรให้สามเณรอุปัฏฐาก”“ดูก่อนอุบาลี ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการแล จึงควรให้สามเณรอุปัฏฐาก ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้---------------------------------------

(๑) เป็นผู้มีศีล ... สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย

(๒) เป็นพหูสูต ... แทงตลอดด้วยปัญญา

(๓) ปาติโมกข์อันภิกษุนั้นจำดีแล้ว ... โดยอนุพยัญชนะ

(๔) เป็นผู้สามารถที่จะอุปัฏฐากเองหรือใช้ให้ผู้อื่นอุปัฏฐากสามเณร ผู้เป็นไข้(๕) เป็นผู้สามารถที่จะระงับเองหรือใช้ให้ผู้อื่นระงับความไม่ยินดี ยิ่งของสามเณร(๖) เป็นผู้สามารถที่จะบรรเทาความรำคาญอันเกิดขึ้นแล้วได้โดย ธรรม

(๗)เป็นผู้สามารถที่จะเปลื้องความเห็นผิดอันเกิดขึ้นแล้วได้โดย ธรรม

(๘) เป็นผู้สามารถที่จะให้สมาทานในอธิศีลได้

(๙) เป็นผู้สามารถที่จะให้สมาทานในอธิจิตได้

(๑๐) เป็นผู้สามารถที่จะให้สมาทานในอธิปัญญาได้

ดูก่อนอุบาลี ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แลจึงควรให้ สามเณรอุปัฏฐาก”

๗. สังฆเภทสูตร

ว่าด้วยสาเหตุที่ทำให้สงฆ์แตกกัน ๑๐ ประการ

{๓๕} [๓๗] “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระองค์ตรัสว่า ‘สังฆเภท สังฆเภท’ ดังนี้ สงฆ์จะเป็นผู้แตกกันด้วยเหตุเพียงเท่าไรหนอแล”“ดูก่อนอุบาลี ภิกษุทั้งหลายในธรรมวินัยนี้