อาจยคามยาปจยคามิธรรมสูตร เล่ม ๒๔

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลายก็ธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความเดือดร้อนเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความเดือดร้อน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเดือดร้อนเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเดือดร้อน”

๙. อาจยคามิสูตร

ว่าด้วยธรรมอันเป็นไปเพื่อสั่งสมและไม่สั่งสมกิเลส

{๑๗๕} [๑๘๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันเป็นไปเพื่อสั่งสม กิเลสและธรรมอันไม่เป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลสแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันเป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลสเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมอันเป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลส

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันไม่เป็นไปเพื่อสั่งสมกิเลสเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมอันไม่เป็นไป เพื่อสั่งสมกิเลส”

๑๐. ทุกขุทรยสูตร

ว่าด้วยธรรมมีทุกข์และสุขเป็นกำไร

{๑๗๖} [๑๘๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไรและ ธรรมที่มีสุขเป็นกำไรแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มี พระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไรเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไร

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีสุขเป็นกำไรเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่มีสุขเป็นกำไร”

๑๑. วิปากสูตร

ว่าด้วยธรรมมีทุกข์และสุขเป็นวิบาก

{๑๗๗} [๑๘๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีทุกข์เป็นวิบากและ ธรรมที่มีสุขเป็นวิบากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้ มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีทุกข์เป็นวิบากเป็นไฉน คือ การฆ่า สัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่มีทุกข์เป็นวิบาก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีสุขเป็นวิบากเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่มีสุขเป็นวิบาก”

จบ สุนทรวรรคที่ ๓