กุสลากุสลสูตร เล่ม ๒๔

กุสลญฺจ โว ภิกฺขเว เทสิสฺสามิ อกุสลญฺจ ตํ สุณาถ สาธุกํ มนสิกโรถ ภาสิสฺสามีติ ฯ เอวํ ภนฺเตติ โข เต ภิกฺขู ภควโต ปจฺจสฺโสสุํ ฯ ภควา เอตทโวจ กตมญฺจ ภิกฺขเว อกุสลํ ปาณาติปาโต ฯเปฯ มิจฺฉาทิฏฺฐิ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว อกุสลํ ฯ กตมญฺจ ภิกฺขเว กุสลํ ปาณาติปาตา เวรมณี ฯเปฯ สมฺมาทิฏฺฐิ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว กุสลนฺติ ฯ

๑-๒ โป. ม. อสาธุ ... สาธุ ฯ ๓ โป. ม. สาธูติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงกุศลธรรมและ อกุศลธรรมแก่เธอทั้งหลายเธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคแล้วพระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็อกุศลธรรมเป็นไฉน การฆ่าสัตว์ ฯลฯ

ความเห็นผิด นี้เรียกว่าอกุศลธรรม ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็กุศลธรรมเป็นไฉน การงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นชอบนี้เรียกว่ากุศลธรรม ฯ

จบสูตรที่ ๓