อุปาสิกาสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๔

มาตุคามผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้ แลจะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญ มาประดิษฐานไว้”

๔. อุปาสิกาสูตร

ว่าด้วยอุบาสิกาผู้จะต้องตกนรกและผู้จะได้ไปสวรรค์

{๑๙๑} [๒๑๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุบาสิกาผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ อุบาสิกาบางคนในโลกนี้เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ ... (เนื้อความเหมือนในปฐมนิรยสัคคสูตรข้างต้น) เป็นผู้มีความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุบาสิกาผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุบาสิกาผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการจะ ได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ อุบาสิกาบางคนในโลกนี้เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ... (เนื้อความเหมือนในปฐมนิรยสัคคสูตรข้างต้น) เป็นผู้มีความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุบาสิกา ผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล จะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้”

๕. วิสารทสูตร

ว่าด้วยอุบาสิกาผู้ไม่แกล้วกล้าและแกล้วกล้าอยู่ครองเรือน

{๑๙๒} [๒๑๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุบาสิกาผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อมเป็นผู้ไม่แกล้วกล้าอยู่ครองเรือน ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ อุบาสิกาบางคนในโลกนี้เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ ... (เนื้อความเหมือนในปฐมนิรยสัคค

สูตรข้างต้น) เป็นผู้มีความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุบาสิกาผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ย่อมเป็นผู้ไม่แกล้วกล้าอยู่ครองเรือน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุบาสิกาผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการย่อมเป็น ผู้แกล้วกล้าอยู่ครองเรือน ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ อุบาสิกาบางคนในโลกนี้เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ... (เนื้อความเหมือนในปฐมนิรยสัคคสูตร ข้างต้น) เป็นผู้มีความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุบาสิกาผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ย่อมเป็นผู้แกล้วกล้าอยู่ครองเรือน”

๖. สังสัปปติปริยายสูตร

ว่าด้วยธรรมบรรยายอันเป็นเหตุแห่งความกระเสือกกระสน

{๑๙๓} [๒๑๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมบรรยายอันเป็นเหตุแห่ง ความกระเสือกกระสนแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมบรรยายอันเป็นเหตุแห่งความกระเสือกกระสนเป็นไฉน คือ สัตว์ทั้งหลายเป็นผู้มีกรรมเป็นของของตน เป็นผู้รับผลแห่งกรรม เป็นผู้มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย ทำกรรมใดไว้ จะเป็นกรรมดีหรือกรรมชั่วก็ตาม ย่อมเป็นผู้รับผลแห่งกรรมนั้นดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ คือ เป็นคนหยาบช้า มีฝ่ามือเปื้อนเลือด ใฝ่แต่การทุบตีและการฆ่าผู้อื่น ไม่มีความกรุณาในสัตว์ทั้งหลาย บุคคลนั้นย่อมกระเสือกกระสนด้วยกาย ด้วย วาจา ด้วยใจ กายกรรมของเขาคด วจีกรรมของเขาก็คด มโนกรรมของเขาก็คด คติของเขาก็คด อุบัติของเขาก็คด