arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต · จตุตถปัณณาสก์

๕. เสวิตัพพาเสวิตัพพวรรค เล่ม ๒๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๕ ในจตุตถปัณณาสก์มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ เสวิตัพพาเสวิตัพพวรรค (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๘๕–๒๘๗

หน้า ๒๘๕

๙. อนุสสริตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรระลึกและไม่ควรระลึก

{๑๘๖} [๑๙๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรระลึกและธรรมที่ ไม่ควรระลึกแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรระลึกเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรระลึก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรระลึกเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรระลึก”

๑๐. สัจฉิกาตัพพธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้แจ้งและไม่ควรทำให้แจ้ง

{๑๘๗} [๑๙๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้งและ ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลฺรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์.... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้แจ้ง”

จบ เสฏฐวรรคที่ ๔

-----------------------------------

๕. เสวิตัพพาเสวิตัพพวรรค

๑. นเสวิตัพพาทิสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้ควรเสวนาและไม่ควรเสวนาเป็นต้น

{๑๘๘} [๑๙๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ไม่ควรเสวนาด้วย ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ (๒) เป็นผู้ชอบลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้ชอบประพฤติผิดในกาม (๔) เป็นผู้ชอบพูดเท็จ

(๕) เป็นผู้ชอบพูดส่อเสียด (๖) เป็นผู้ชอบพูดคำหยาบ

(๗) เป็นผู้ชอบพูดเพ้อเจ้อ

(๘) มีความเพ่งเล็งอยากได้ของของผู้อื่น

(๙) มีจิตปองร้าย (๑๐) มีความเห็นผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ไม่ควรเสวนาด้วย

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการควรเสวนาด้วยธรรม ๑๐ ประการ คืออะไรบ้างคือ

(๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์

(๒) เป็นผู้เว้นขาดจากการลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม

(๔) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จ

(๕) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียด

(๖) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบ

(๗) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๘) เป็นผู้ไม่อยากได้ของของผู้อื่น

----------------------------------

(๙) มีจิตไม่คิดปองร้าย

(๑๐) มีความเห็นชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ควรเสวนาด้วย

[๒๐๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายบุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ไม่ควรคบหา ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ควรคบหา ...

[๒๐๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายบุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ไม่ควรเข้าไปนั่งใกล้ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการควรเข้าไปนั่งใกล้ ...

[๒๐๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ เป็นผู้ไม่ควรบูชา ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการเป็นผู้ควรบูชา ...

[๒๐๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ เป็นผู้ไม่ควรสรรเสริญ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการเป็นผู้ควรสรรเสริญ ...

[๒๐๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ เป็นผู้ไม่ควรเคารพ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการเป็นผู้ควรเคารพ ...

[๒๐๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ เป็นผู้ไม่ควรยำเกรง ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการเป็นผู้ควรยำเกรง ...

หน้า ๒๘๖

[๒๐๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ เป็นผู้ไม่ควรให้ยินดี ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการเป็นผู้ควรให้ยินดี ...

[๒๐๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อมไม่บริสุทธิ์ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อมบริสุทธิ์ ...

[๒๐๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อมครอบงำมานะไม่ได้ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการย่อมครอบงำมานะได้ ...

[๒๐๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อมไม่เจริญด้วยปัญญา ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการย่อมเจริญด้วยปัญญา...

[๒๑๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อมประสพสิ่งที่มิใช่บุญเป็นอันมาก ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ (๒) เป็นผู้ชอบลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้ชอบประพฤติผิดในกาม (๔) เป็นผู้ชอบพูดเท็จ

(๕) เป็นผู้ชอบพูดส่อเสียด (๖) เป็นผู้ชอบพูดคำหยาบ

(๗) เป็นผู้ชอบพูดเพ้อเจ้อ

(๘) มีความเพ่งเล็งอยากได้ของของผู้อื่น

(๙) มีจิตปองร้าย (๑๐) มีความเห็นผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อม ประสพสิ่งที่มิใช่บุญเป็นอันมาก

------------------------------------------

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อม ประสพบุญเป็นอันมาก ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์

(๒) เป็นผู้เว้นขาดจากการลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม

(๔) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จ

(๕) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียด

(๖) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบ

(๗) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๘) เป็นผู้ไม่อยากได้ของของผู้อื่น

(๙) มีจิตไม่คิดปองร้าย

(๑๐) มีความเห็นชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ย่อมประสพบุญเป็นอันมาก

จบ เสวิตัพพาเสวิตัพพวรรคที่ ๕

จบ จตุตถปัณณาสก์

หน้า ๒๘๗

๕. ปัญจมปัณณาสก์

๑. ปฐมวรรค

๑. ปฐมนิรยสัคคสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้ต้องตกนรกและผู้ได้ไปสวรรค์ สูตรที่ ๑

{๑๘๙} [๒๑๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ บุคคลบางคนในโลกนี้

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ คือ เป็นคนหยาบช้า มีฝ่ามือเปื้อนเลือด ใฝ่แต่การทุบตีและการฆ่าผู้อื่น ไม่มีความละอาย ไม่มีความกรุณา ในสัตว์ทั้งหลาย

(๒) เป็นผู้ถือเอาทรัพยที่เขามิได้ให้ คือ ถือเอาทรัพย์อันเป็นเครื่อง ปลื้มใจ ของผู้อื่นที่อยู่ในบ้านหรือที่อยู่ในป่า ที่เจ้าของมิได้ให้ ด้วยจิตเป็นขโมย

(๓) เป็นผู้ชอบประพฤติผิดในกาม คือ ล่วงละเมิดในเหล่าสตรีที่มารดาปกครอง สตรีที่บิดาปกครอง สตรีที่พี่ชายปกครอง สตรีที่พี่สาวปกครอง สตรีที่ญาติปกครอง สตรีที่ธรรมปกครอง สตรีที่มีสามี สตรีที่มีค่าปรับ โดยที่สุดแม้สตรีที่เขาคล้องพวงมาลัย จองตัวไว้(๔) เป็นผู้ชอบพูดเท็จ คือ อยู่ในที่ประชุม อยู่ในหมู่ชน อยู่ในท่ามกลางญาติ อยู่ในท่ามกลางขุนนาง อยู่ในท่ามกลางราชสกุล ถูกนำไปเป็นพยาน ถูกถามว่า ‘แน่ะพ่อมหาจำเริญ เชิญเถิด ท่านรู้เรื่องใด ก็จงบอกเรื่องนั้น’ เขาไม่รู้อยู่ กลับบอกว่ารู้บ้าง รู้อยู่

จบ ๕. เสวิตัพพาเสวิตัพพวรรค