arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · มังคลวรรค

สุปุพพัณหสูตร เล่ม ๒๐

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๙๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในมังคลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๐. ปุพฺพณฺหสุตฺต

๑๐. ปุพพัณหสูตร

ว่าด้วยเวลาเช้าเป็นฤกษ์ดีเป็นต้น

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ มังคลวรรค สุปุพพัณหสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๘๗–๒๘๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๐ หน้า ๓๙๙–๔๐๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เย ภิกฺขเว สตฺตา ปุพฺพณฺหสมยํ กาเยน สุจริตํ จรนฺติ, วาจาย สุจริตํ จรนฺติ, มนสา สุจริตํ จรนฺติ. สุปุพฺโพณฺห ภิกฺขเว เตสํ สตฺตานํ.

เย ภิกฺขเว สตฺตา มชฺฌนฺติกสมยํ กาเยน สุจริตํ จรนฺติ, วาจาย สุจริตํ จรนฺติ, มนสา สุจริตํ จรนฺติ. สุมชฺฌนฺติโก ภิกฺขเว เตสํ สตฺตานํ.

เย ภิกฺขเว สตฺตา สายนฺหสมยํ กาเยน สุจริตํ จรนฺติ, วาจาย สุจริตํ จรนฺติ, มนสา สุจริตํ จรนฺติ, สุสายโณฺห ภิกฺขเว เตสํ สตฺตานนฺติ. ทสมํ.

สุนกฺขตฺตํ สุมงฺคลํ สุปภาตํ สุหุฏฺฐิตํ (๑)

สุขโณ สุมุหุตฺโต จ สุยิฏฺฐํ พฺรหฺมจาริสุ

ปทกฺขิณํ กายกมฺมํ วาจากมฺมํ ปทกฺขิณํ

ปทกฺขิณํ มโนกมฺมํ ปณิธิ เต ปทกฺขิณา (๒)

ปทกฺขิณานิ กตฺวาน ลภนฺตเท (๓) ปทกฺขิเณ

เต อตฺถลทฺธา สุขิตา วิรูฬฺหา พุทฺธสาสเน

อโรคา สุขิตา โหถ สห สพฺเพหิ ญาติภีติ.

มงฺคลวคฺโค ปญฺจโม. ตสฺสุทฺทานํ

อกุสลญฺจ สาวชฺชํ วิสมาสุจินา สห

จตุกฺขตา จ วนฺทนา สุปุพฺพเณฺหน เต ทสาติ.

ตติโย ปณฺณาสโก สมตฺโต.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑สี.อิ. สุวุฏฺฐิตํ
  2. ๒ฉ.ม. ปทกฺขิโณ สี.อิ. ปณิธิโยปทกฺขิณา
  3. ๓สี.อิ. ลภตตฺเถ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย สัตว์เหล่าใดประพฤติกายสุจริต(ความประพฤติชอบด้วย กาย) วจีสุจริต(ความประพฤติชอบด้วยวาจา) และมโนสุจริต(ความประพฤติชอบ ด้วยใจ) ในเวลาเช้า เวลาเช้าก็เป็นเวลาที่ดีของสัตว์เหล่านั้นสัตว์เหล่าใดประพฤติกายสุจริต วจีสุจริต และมโนสุจริต ในเวลาเที่ยง เวลา เที่ยงก็เป็นเวลาที่ดีของสัตว์เหล่านั้นภิกษุทั้งหลาย สัตว์เหล่าใดประพฤติกายสุจริต วจีสุจริต และมโนสุจริต ใน เวลาเย็น เวลาเย็นก็เป็นเวลาที่ดีของสัตว์เหล่านั้น

สัตว์ทั้งหลายประพฤติชอบในเวลาใด

เวลานั้นชื่อว่าเป็นฤกษ์ดี มงคลดี สว่างดี รุ่งดี

ขณะดี ยามดี และบูชาดีในพรหมจารีบุคคล

กายกรรมเป็นส่วนเบื้องขวา วจีกรรมเป็นส่วนเบื้องขวา

มโนกรรมเป็นส่วนเบื้องขวา

ความปรารถนาของท่านเป็นส่วนเบื้องขวา

สัตว์ทั้งหลายทำกรรมอันเป็นส่วนเบื้องขวาแล้ว

ย่อมได้ประโยชน์อันเป็นส่วนเบื้องขวา

ท่านเหล่านั้นได้ประโยชน์แล้ว จงได้รับความสุข

งอกงามในพุทธศาสนา จงไม่มีโรค

ถึงความสุขพร้อมด้วยญาติทั้งมวล

ปุพพัณหสูตรที่ ๑๐ จบ

มังคลวรรคที่ ๕ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อกุสลสูตร ๒. สาวัชชสูตร

๓. วิสมสูตร ๔. อสุจิสูตร

๕. ปฐมขตสูตร ๖. ทุติยขตสูตร

๗. ตติยขตสูตร ๘. จตุตถขตสูตร

๙. วันทนาสูตร ๑๐. ปุพพัณหสูตร

ตติยปัณณาสก์ จบบริบูรณ์

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑เบื้องขวา ในที่นี้หมายถึงความเจริญหรือพฤติกรรมฝ่ายดี (องฺ.ติก.อ. ๒/๑๕๖/๒๗๕)

จบ สุปุพพัณหสูตร