พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · เทวตาวรรค
อนาคามิสูตร เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๓๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในเทวตาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ เทวตาวรรค อนาคามิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๕๘๓–๕๘๔
(๗) ๒. เทวตาวรรค
๑. อนาคามิผลสูตร
ว่าด้วยผู้ควรบรรลุและไม่ควรบรรลุอนาคามิผล
{๓๓๖} [๖๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการไม่ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ไม่สามารกที่จะทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลได้ ธรรม ๖ ประการคืออะไร บ้าง คือ
(๑) ความเป็นผู้ไม่มีศรัทธา (๒) ความเป็นผู้ไม่มีหิริ
(๓) ความเป็นผู้ไม่มีโอตตัปปะ (๔) ความเป็นผู้เกียจคร้าน
(๕) ความเป็นผู้มีสติหลงลืม (๖) ความเป็นผู้มีปัญญาทราม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการนี้ไม่ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ไม่สามารถที่จะทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลได้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ สามารถที่จะทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลได้ ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ความเป็นผู้ไม่มีศรัทธา (๒) ความเป็นผู้ไม่มีหิริ
(๓) ความเป็นผู้ไม่มีโอตตัปปะ (๔) ความเป็นผู้เกียจคร้าน
(๕) ความเป็นผู้มีสติหลงลืม (๖) ความเป็นผู้มีปัญญาทราม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการนี้ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ สามารถที่จะทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลได้
๒. อรหัตตสูตร
ว่าด้วยผู้ควรบรรลุและไม่ควรบรรลุอรหัตตผล
{๓๓๗} [๖๖] "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการไม่ได้ย่อมเป็นผู้ ไม่สามารถที่จะทำให้แจ้งซึ่งอรหัตได้ ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ถีนะ (ความหดหู่) (๒) มิทธะ (ความเคลิบเคลิ้ม)
(๓) อุทธัจจะ (ความฟุ้งซ่าน) (๔) กุกกุจจะ (ความรำคาญ)
(๕) ความไม่มีศรัทธา (๖) ความประมาท
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการนี้ไม่ได้แล้ว ย่อมเป็น ผู้ไม่สามารถที่จะทำให้แจ้งซึ่งอรหัตได้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการได้แล้ว ย่อมเป็นผู้สามารถ ที่จะทำให้แจ้งซึ่งอรหัตได้ ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ถีนะ (๒) มิทธะ
(๓) อุทธัจจะ (๔) กุกกุจจะ
(๕) ความไม่มีศรัทธา (๖) ความประมาท
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการนี้ได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ สามารถที่จะทำให้แจ้งซึ่งอรหัตได้
๓. มิตตสูตร
ว่าด้วยคุณและโทษของการมีมิตร
{๓๓๘} [๖๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ภิกษุผู้มีมิตรชั่ว มีสหายชั่ว มีจิตน้อม ไปในคนชั่ว ซ่องเสพ คบหา เข้าไปนั่งใกล้มิตรชั่ว และประพฤติตามอย่างมิตร
จบ อนาคามิสูตร