พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ตติยปัณณาสก์ · เกสีวรรค
ภยสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในเกสีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๙. ปฐมภยสุตฺต
๙. ปฐมภยสูตร
ว่าด้วยภัยภายใน สูตรที่ ๑
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ตติยปัณณาสก์ เกสีวรรค ภยสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๓๗–๑๓๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๘๑–๑๘๑
จตฺตาริมานิ ภิกฺขเว ภยานิ. กตมานิ จตฺตาริ ? ชาติภยํ ชราภยํ พฺยาธิภยํ มรณภยํ. อิมานิ โข ภิกฺขเว จตฺตาริ ภยานีติ. นวมํ.
ภิกษุทั้งหลาย ภัย ๔ ประการนี้
ภัย ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ
๑. ชาติภัย (ภัยเกิดเพราะความเกิด)
๒. ชราภัย (ภัยเกิดเพราะความแก่)
๓. พยาธิภัย (ภัยเกิดเพราะความเจ็บไข้)
๔. มรณภัย (ภัยเกิดเพราะความตาย)
ภิกษุทั้งหลาย ภัย ๔ ประการนี้แล
ปฐมภยสูตรที่ ๙ จบ
จบ ภยสูตร ที่ ๑