พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ตติยปัณณาสก์ · วลาหกวรรค
วลาหกสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๙ ในวลาหกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ตติยปัณณาสก์ วลาหกวรรค วลาหกสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๖๘–๑๖๘
๓. ตติยปัณณาสก์
(๑๑) ๑. วลาหกวรรค
๑. ปฐมวลาหกสูตร
ว่าด้วยบุคคลเปรียบด้วยเมฆฝน ๔ ประเภท
{๑๐๑} [๑๐๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า ‘ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมฆฝนมี ๔ ประเภทนี้ เมฆฝน ๔ ประเภทคือ
อะไรบ้าง คือ
(๑) เมฆฝนที่คำราม แต่ไม่ตก
(๒) เมฆฝนที่ตก แต่ไม่คำราม
(๓) เมฆฝนที่ทั้งไม่คำราม ทั้งไม่ตก
(๔) เมฆฝนที่ทั้งคำราม ทั้งตก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมฆฝนมี ๔ ประเภทนี้แล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน บุคคลที่เปรียบด้วยเมฆฝน ๔
ประเภทนี้ ก็มีปรากฏอยู่ในโลก บุคคล ๔ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ผู้ที่คำราม แต่ไม่ตก (๒) ผู้ที่ตก แต่ไม่คำราม
(๓) ผู้ที่ทั้งไม่คำราม ทั้งไม่ตก (๔) ผู้ที่ทั้งคำราม ทั้งตก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ผู้ที่คำราม แต่ไม่ตกเป็นอย่างไร คือ บุคคล
บางคนในโลกนี้เป็นผู้ชอบพูด แต่ไม่ชอบทำ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ผู้ที่คำราม
จบ วลาหกสูตร ที่ ๑