พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทุติยปัณณาสก์ · มจลวรรค
ปาณาติปาตสูตร เล่ม ๒๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในมจลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ มจลวรรค ปาณาติปาตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๓๘–๑๓๘
(๙) ๔. มจลวรรค
๑. ปาณาติปาตสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ทำให้เกิดในนรกและสวรรค์ ๔ ประการ
{๘๑} [๘๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้ ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ ๑ ชอบลักทรัพย์ ๑ ชอบประพฤติผิดในกาม ๑ ชอบพูดเท็จ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แลจะต้องตกนรก เหมือนถูกนำมาฝังไว้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการย่อมไปสู่
สวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้ ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ๑ เว้นขาดจากการลักทรัพย์ ๑ เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม ๑ เว้นขาดจากการพูดเท็จ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แลย่อมไปสู่สวรรค์เหมือนถูกเชิญมา
ประดิษฐานไว้”
๒. มุสาวาทสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ทำให้เกิดในนรกและสวรรค์ ๔ ประการ
{๘๒} [๘๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้ ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ เป็นผู้ชอบพูดเท็จ ๑ ชอบพูดส่อเสียด ๑ ชอบพูดคำหยาบ ๑ ชอบพูดเพ้อเจ้อ ๑ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แลจะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้
จบ ปาณาติปาตสูตร