พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต ตติยปัณณาสก์ · นวปุราณวรรค
๑. กรรมสูตร เล่ม ๑๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๗–๒๓๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในนวปุราณวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต ตติยปัณณาสก์ นวปุราณวรรค กรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๘ หน้า ๑๗๖–๑๗๗
๕. นวปุราณวรรค
๑. กัมมนิโรธสูตร
ว่าด้วยความดับแห่งกรรม
{๒๒๗} [๑๔๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงกรรมทั้งใหม่และเก่า ความดับแห่งกรรม และข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งกรรม เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็กรรมเก่าเป็นไฉน คือ จักษุอันบัณฑิตพึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า อันปัจจัยทั้งหลายปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนอันบัณฑิตพึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า อันปัจจัยปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เราเรียกว่ากรรมเก่าดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
{๒๒๘} ก็กรรมใหม่เป็นไฉน คือ กรรมที่บุคคลทำด้วยกาย วาจา ใจในบัดนี้ นี้เราเรียกว่ากรรมใหม่
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
{๒๒๙} ก็ความดับแห่งกรรมเป็นไฉน คือ นิโรธที่ถูกต้องวิมุตติเพราะความดับไปแห่งกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม นี้เราเรียกว่าความดับแห่งกรรม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
{๒๓๐} ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งกรรมเป็นไฉน คืออริยมรรคมีองค์ ๘ ประการ ได้แก่ สัมมาทิฏฐิ ๑ สัมมาสังกัปปะ ๑ สัมมาวาจา ๑ สัมมากัมมันตะ ๑ สัมมาอาชีวะ ๑ สัมมาวายามะ ๑ สัมมาสติ ๑ สัมมาสมาธิ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เราเรียกว่าข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งกรรม
- ๑นิโรธที่ถูกต้องวิมุตติ หมายถึงภาวะที่ดับกิเลสจนถึงขั้นหลุดพ้นจากวัฎฏทุกข์ (นัย สํ.สฬา.อ.๕๔)
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
{๒๓๑} กรรมเก่า กรรมใหม่ ความดับแห่งกรรม และข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งกรรมเราได้แสดงแล้วแก่เธอทั้งหลายด้วยประการดังนี้แล กิจอันใดที่ศาสดาผู้แสวงหาประโยชน์ผู้เอ็นดูจะพึงทำเพื่ออนุเคราะห์แก่เหล่าสาวกกิจอันนั้นเราก็ทำแก่เธอทั้งหลายแล้ว ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นั่นโคนไม้ นั่นเรือนว่าง เธอทั้งหลายจงเพ่งพินิจเถิด อย่าประมาท อย่าได้เป็นผู้มีความเดือดร้อนในภายหลังเลย นี้เป็นคำสั่งสอนของเราสำหรับเธอทั้งหลาย
๒. อนิจจนิพพานสัปปายสูตร
ว่าด้วยปฏิปทาเป็นอุปการะแก่นิพพาน
{๒๓๒} [๑๔๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจะแสดงปฏิปทาอันเป็นอุปการะแก่นิพพานแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง ...
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปฏิปทาอันเป็นอุปการะแก่นิพพานนั้นเป็นไฉน คือภิกษุในศาสนานี้เห็นว่า ‘จักษุไม่เที่ยง รูปทั้งหลายไม่เที่ยง จักขุวิญญาณไม่เที่ยง จักขุสัมผัสไม่เที่ยง แม้สุขเวทนา ทุกขเวทนา หรืออทุกขมสุขเวทนาที่เกิดขึ้นเพราะจักขุสัมผัสเป็นปัจจัยก็ไม่เที่ยง’ ... ภิกษุในศาสนานี้เห็นว่า ‘มโนไม่เที่ยง ธรรมารมณ์ไม่เที่ยง มโนวิญญาณไม่เที่ยง มโนสัมผัสไม่เที่ยง แม้สุขเวทนา ทุกขเวทนา หรืออทุกขมสุขเวทนาที่เกิดขึ้นเพราะมโนสัมผัสเป็นปัจจัยก็ไม่เที่ยง’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้แลเป็นปฏิปทาอันเป็นอุปการะแก่นิพพาน”
๓. ทุกขนิพพานสัปปายสูตร
ว่าด้วยปฏิปทาเป็นอุปการะแก่นิพพาน
{๒๓๓} [๑๔๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงปฏิปทาอันเป็นอุปการะแก่นิพพานแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง ...
จบ ๑. กรรมสูตร