พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · ชัมพุขาทกสังยุตต์
๒. อรหัตตสูตร เล่ม ๑๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๙๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๖ ในชัมพุขาทกสังยุตต์มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค ชัมพุขาทกสังยุตต์ อรหัตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๘ หน้า ๓๔๑–๓๔๑
๒. อรหัตตปัญหาสูตร
ว่าด้วยปัญหาเรื่องพระอรหัตตผล
{๔๙๘} [๓๑๕] ชัมพุขาทกปริพาชกถามว่า “ดูก่อนท่านสารีบุตร ที่เรียกว่า ‘อรหัต อรหัต, ดังนี้ อรหัตเป็นไฉนหนอแล’ท่านพระสารีบุตรตอบว่า “ผู้มีอายุ ความสิ้นราคะ ความสิ้นโทสะ ความสิ้นโมหะ นี้เรียกว่าอรหัต”
“ดูก่อนท่านผู้มีอายุ ก็มรรคามีอยู่หรือ ปฏิปทามีอยู่หรือ เพื่อทำอรหัตนั้นให้แจ้ง”
“มีอยู่ ผู้มีอายุ”
“ดูก่อนท่านผู้มีอายุ ก็มรรคาเป็นไฉน ปฏิปทาเป็นไฉน เพื่อทำอรหัตนั้นให้แจ้ง”
“ผู้มีอายุ อริยมรรคมีองค์ ๘ คือ สัมมาทิฏฐิ .. สัมมาสมาธิ นี้แล เป็นมรรคา เป็นปฏิปทาเพื่อทำอรหัตนั้นให้แจ้ง”“ดูก่อนท่านผู้มีอายุ ดีแท้มรรคา ดีแท้ปฏิปทาเพื่อทำอรหัตนั้นให้แจ้ง และเพียงพอเพื่อความไม่ประมาท นะท่านสารีบุตร”
๓. ธัมมวาทีปัญหาสูตร
ว่าด้วยปัญหาผู้เป็นธรรมวาที
{๔๙๙} [๓๑๖] ชัมพุขาทกปริพาชกถามว่า “ดูก่อนท่านสารีบุตร ใครหนอเป็นธรรมวาทีในโลก ใครหนอเป็นผู้ปฏิบัติดีในโลก ใครหนอเป็นผู้ไปดีแล้วในโลก”ท่านพระสารีบุตรตอบว่า “ผู้มีอายุ ท่านผู้ใดแสดงธรรมเพื่อละราคะ โทสะ โมหะ ท่านผู้นั้นชื่อว่าเป็นธรรมวาทีในโลก อนึ่ง ท่านผู้ใดปฏิบัติเพื่อ
จบ ๒. อรหัตตสูตร