arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มัคคสังยุต · เอสนาวรรค

วิธาสูตร เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๑๓–๓๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๘ ในเอสนาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๒. วิธาสูตร

ว่าด้วยมานะ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต เอสนาวรรค วิธาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๙ หน้า ๙๔–๙๕

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“ภิกษุทั้งหลาย มานะ (ความถือตัว) ๓ ประการนี้

มานะ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. มานะว่าเราเลิศกว่าเขา ๒. มานะว่าเราเสมอเขา

๓. มานะว่าเราด้อยกว่าเขา

มานะ ๓ ประการนี้

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อ ความสิ้นไป เพื่อละมานะทั้ง ๓ ประการนี้อริยมรรคมีองค์ ๘ อะไรบ้าง

คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เจริญสัมมาทิฏฐิ ฯลฯ

๘. เจริญสัมมาสมาธิอันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไป ในโวสสัคคะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ นี้เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อ ความสิ้นไป เพื่อละมานะทั้ง ๓ ประการนี้แล”

(พึงเพิ่มข้อความให้พิสดารเหมือนเอสนาสูตรฉะนั้น)

วิธาสูตรที่ ๒ จบ

จบ วิธาสูตร