พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · อามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรค
๙. วิกาลโภชนสูตร เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๗๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต อามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรค วิกาลโภชนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๖๖๕–๖๖๕
๘. พีชคามสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้งดเว้นจากการพรากพืชคามมีน้อย
{๑๗๗๓} [๑๑๔๘] ... ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ผู้งดเว้นจากการพรากพืชคามและภูตคามมีจำนวนน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการพรากพืชคามและภูตคามมีจำนวนมากกว่า ...
๙. วิกาลโภชนสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้งดเว้นจากการบริโภคในเวลาวิกาลมีน้อย
{๑๗๗๔} [๑๑๔๙] ... ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ผู้งดเว้นจากการบริโภคอาหารในเวลาวิกาลมีจำนวนน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการบริโภคอาหารในเวลาวิกาลมีจำนวนมากกว่า ...
๑๐. คันธวิเลปนสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้งดเว้นจากเครื่องลูบไล้มีน้อย
{๑๗๗๕} [๑๑๕๐] ... ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ผู้งดเว้นจากการทัดทรง ประดับ และตกแต่งร่างกายด้วยดอกไม้ ของหอม และเครื่องประเทืองผิวอันเป็นฐานแห่งการแต่งตัวมีจำนวนน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการทัดทรง ประดับ และตกแต่งร่างกายด้วยดอกไม้ ของหอม และเครื่องประเทืองผิวอันเป็นฐานแห่งการแต่งตัวมีจำนวนมากกว่า ...
จบ ทุติยอามกธัญญเปยยาลวรรคที่ ๘
จบ ๙. วิกาลโภชนสูตร