พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · อามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรค
๑. ปาณาติปาตสูตร เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต อามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรค (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๖๖๓–๖๖๓
๘. ทุติยอามกธัญญเปยยาลวรรค
๑. ปาณาติปาตสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้งดเว้นจากปาณาติบาตมีน้อย
{๑๗๖๖} [๑๑๔๑] ... ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ผู้งดเว้นจากปาณาติบาตมีจำนวนน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากปาณาติบาตมีจำนวนมากกว่า ...
๒. อทินนาทานสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้งดเว้นจากอทินนาทานมีน้อย
{๑๗๖๗} [๑๑๔๒] ... ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ผู้งดเว้นจากอทินนาทานมีจำนวนน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากอทินนาทานมีจำนวนมากกว่า ...
๓. กาเมสุมิจฉาจารสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้งดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจารมีน้อย
{๑๗๖๘} [๑๑๔๓] ... ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ผู้งดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจารมีจำนวนน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจารมีจำนวนมากกว่า ...
จบ ๑. ปาณาติปาตสูตร