อาสวสูตร เล่ม ๑๙

๙. เวทนาสูตร

ว่าด้วยเวทนา ๓

{๘๓๕} [๔๑๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ ประการนี้ เวทนา ๓ ประการ คืออะไรบ้าง คือ สุขเวทนา ๑ ทุกขเวทนา ๑ อทุกขมสุขเวทนา ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ ประการนี้แล

{๘๓๖} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญสติปัฏฐาน ๔ เพื่อกำหนดรู้เวทนา ๓ ประการนี้

สติปัฏฐาน ๔ คืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่ ... ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่ ... ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้เพื่อกำหนดรู้เวทนา ๓ ประการนี้แล”

๑๐. อาสวสูตร

ว่าด้วยอาสวะ ๓

{๘๓๗} [๔๑๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาสวะมี ๓ ประการนี้ อาสวะ ๓ ประการ คืออะไรบ้าง คือ กามาสวะ ๑ ภวาสวะ ๑ อวิชชาสวะ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาสวะมี ๓ ประการนี้แล

{๘๓๘} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญสติปัฏฐาน ๔ เพื่อละอาสวะ ๓ ประการนี้แล

สติปัฏฐาน ๔ คืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่ ... ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่ ... ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้เพื่อละอาสวะ ๓ ประการนี้แล

จบ อมตวรรคที่ ๕

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อมตสูตร ๒. สมุทยสูตร

๓. มัคคสูตร ๔. สติสูตร

๕. กุสลราสิสูตร ๖. ปาติโมกขสังวรสูตร

๗. ทุจริตสูตร ๘. มิตตสูตร

๙. เวทนาสูตร ๑๐. อาสวสูตร

๖. คงคาเปยยาลวรรค

๑ - ๑๒. คงคานทีอาทิสูตร

ว่าด้วยภิกษุผู้เจริญสติปัฏฐาน ๔ ชื่อว่าน้อมไปสู่นิพพาน

{๘๓๙} [๔๑๗-๔๒๘] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แม่น้ำคงคาไหลไปสู่ทิศปราจีน หลั่งไปสู่ทิศปราจีน บ่าไปสู่ทิศปราจีน แม้ฉันใด {๘๔๐} ภิกษุเมื่อเจริญสติปัฏฐาน ๔ เมื่อทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ ย่อมเป็นผู้น้อมไปสู่นิพพาน โน้มไปสู่นิพพาน โอนไปสู่นิพพาน ฉันนั้นเหมือนกัน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุเมื่อเจริญสติปัฏฐาน ๔ เมื่อทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ อย่างไร จึงเป็นผู้น้อมไปสู่นิพพาน โน้มไปสู่นิพพาน โอนไปสู่นิพพาน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ พึงกำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ พิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่... พิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่... พิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ พึงกำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเมื่อเจริญสติปัฏฐาน ๔ เมื่อทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ อย่างนี้แล จึงเป็นผู้น้อมไปสู่นิพพาน โน้มไปสู่นิพพาน โอนไปสู่นิพพาน”พึงขยายเนื้อความอย่างที่กล่าวนี้เป็นตัวอย่าง

จบ คังคาเปยยาลวรรคที่ ๖