arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สติปัฏฐานสังยุต · อมตวรรค

๖. คังคาทิเปยยาล เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๓๙–๘๔๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๑ ในอมตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สติปัฏฐานสังยุต อมตวรรค คังคาทิเปยยาล (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๒๙๓–๒๙๙

หน้า ๒๙๓

๖. คงคาเปยยาลวรรค

๑ - ๑๒. คงคานทีอาทิสูตร

ว่าด้วยภิกษุผู้เจริญสติปัฏฐาน ๔ ชื่อว่าน้อมไปสู่นิพพาน

{๘๓๙} [๔๑๗-๔๒๘] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แม่น้ำคงคาไหลไปสู่ทิศปราจีน หลั่งไปสู่ทิศปราจีน บ่าไปสู่ทิศปราจีน แม้ฉันใด {๘๔๐} ภิกษุเมื่อเจริญสติปัฏฐาน ๔ เมื่อทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ ย่อมเป็นผู้น้อมไปสู่นิพพาน โน้มไปสู่นิพพาน โอนไปสู่นิพพาน ฉันนั้นเหมือนกัน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุเมื่อเจริญสติปัฏฐาน ๔ เมื่อทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ อย่างไร จึงเป็นผู้น้อมไปสู่นิพพาน โน้มไปสู่นิพพาน โอนไปสู่นิพพาน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ พึงกำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ พิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่... พิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่... พิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ พึงกำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเมื่อเจริญสติปัฏฐาน ๔ เมื่อทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ อย่างนี้แล จึงเป็นผู้น้อมไปสู่นิพพาน โน้มไปสู่นิพพาน โอนไปสู่นิพพาน”พึงขยายเนื้อความอย่างที่กล่าวนี้เป็นตัวอย่าง

จบ คังคาเปยยาลวรรคที่ ๖

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑พึงเทียบดูความพิสดารในข้อ ๙๑-๑๐๒ (คังคาเปยยาลวรรค มัคคสังยุต) หน้า ๕๘-๖๓ ในเล่มนี้
หน้า ๒๙๔

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

วรรคนี้ว่าด้วยการน้อมไปสู่นิพพาน ๖ สูตรแรกอุปมาด้วยแม่น้ำไหลไปสู่ทิศปราจีน ๖ สูตรหลังอุปมาด้วยแม่น้ำไหลไปสู่สมุทร รวมเป็น ๑๒ สูตรแล เพราะฉะนั้นจึงเรียกว่าวรรค

๗. อัปปมาทวรรค

๑-๑๐. ตถาคตาทิสูตร

[๔๒๙-๔๓๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์ที่ไม่มีเท้าก็ดี มีสองเท้าก็ดี มีสี่เท้าก็ดี มีเท้ามากก็ดี มีประมาณเท่าใด ...”พึงขยายเนื้อความอย่างที่กล่าวนี้เป็นตัวอย่าง

จบ อัปปมาทวรรคที่ ๗

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ตถาคตสูตร ๒. ปทสูตร

๓.กูฏสูตร ๔. มูลคันธสูตร

๕. สารคันธสูตร ๖. ปุบผคันธสูตร

๗. กุฏฐราชสูตร ๘. จันทิมสูตร

๙. สุริยสูตร ๑๐. วัตถสูตร

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑พึงเทียบดูความพิสดารในข้อ ๑๓๙-๑๑๔๘ (อัปปมาทวรรค มัคคสังยุต) หน้า ๘๐-๘๖ ในเล่มนี้
หน้า ๒๙๕

๘. พลกรณียวรรค

๑ - ๑๒. พลาทิสูตร

ว่าด้วยเปรียบเทียบด้วยงานที่ใช้กำลังเป็นต้น

[๔๓๙-๔๕๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การงานที่จะพึงทำด้วยกำลังอย่างใดอย่างหนึ่ง อันบุคคลอาศัยแผ่นดิน ดำรงอยู่บนแผ่นดินแล้ว จึงทำได้ ฉันใด ...”พึงขยายเนื้อความอย่างที่กล่าวนี้เป็นตัวอย่าง

จบ พลกรณียวรรคที่ ๘

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พลสูตร ๒. พีชสูตร

๓. นาคสูตร ๔. รุกขสูตร

๕. กุมภสูตร ๖. สุกสูตร

๗. อากาสสูตร ๘. ปฐมเมฆสูตร

๙. ทุติยเมฆสูตร ๑๐. นาวาสูตร

๑๑. อาคันตุกสูตร ๑๒. นทีสูตร

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑พึงเทียบดูความพิสดารในข้อ ๑๔๙-๑๖๐ (พลกรณียวรรค มัคคสังยุต) หน้า ๘๗-๙๙ ในเล่มนี้
หน้า ๒๙๖

๙. เอสนาวรรค

๑ - ๑๐. เอสนาทิสูตร

ว่าด้วยการแสวงหา ๓ เป็นต้น

[๔๕๑-๔๖๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การแสวงหามี ๓ อย่างนี้ ๓ อย่าง คืออะไรบ้าง คือ การแสวงหากาม ๑ การแสวงหาภพ ๑ การแสวงหาพรหมจรรย์ ๑ ...”พึงขยายเนื้อความอย่างที่กล่าวนี้เป็นตัวอย่าง

จบ เอสนาวรรคที่ ๙

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. เอสนาสูตร ๒. วิธาสูตร

๓. อาสวสูตร ๔. ภวสูตร

๕. ทุกขตาสูตร ๖. ขีลสูตร

๗. มลสูตร ๘. นีฆสูตร

๙. เวทนาสูตร ๑๐. ตัณหาสูตร

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑พึงเทียบดูความพิสดารในข้อ ๑๖๑-๑๗๑ (เอสนาวรคค มัคคสังยุต) หน้า ๑๐๐-๑๐๙ ในเล่มนี้
หน้า ๒๙๗

๑๐. โอฆวรรค

๑ - ๑๐. อุทธัมภาคิยาทิสูตร

ว่าด้วยสังโยชน์เบื้องสูง ๕ เป็นต้น

{๘๔๑} [๔๖๑-๔๗๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุทธัมภาคิยสังโยชน์มี ๕ ประการ เหล่านี้ ๕ ประการ คืออะไรบ้าง คือ รูปราคะ ๑ อรูปราคะ ๑ มานะ ๑ อุทธัจจะ ๑ อวิชชา ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุทธัมภาคิยสังโยชน์มี ๕ ประการ เหล่านี้แล

{๘๔๒} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญสติปัฏฐาน ๔ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละอุทธัมภาคิยสังโยชน์ ๕ ประการ เหล่านี้แล

สติปัฏฐาน ๔ คืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมพิจารณาเห็นกายในกาย... ในเวทนา ... ในจิต ... พิจารณาเห็นธรรมในธรรม มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกอยู่ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงเจริญสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละอุทธัมภาคิยสังโยชน์ ๕ ประการเหล่านี้แล”

(สติปัฏฐานสังยุตพึงขยายให้พิสดารเหมือนมัคคสังยุต)

จบ โอฆวรรคที่ ๑๐

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑พึงเทียบดูความพิสดารในข้อ ๑๗๒-๑๘๑ (โอฆวรรค มัคคสังยุต) หน้า ๑๑๐-๑๑๘ ในเล่มนี้
หน้า ๒๙๘

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

วรรคนี้ว่าด้วยการน้อมไปสู่นิพพาน ๖ สูตรแรกอุปมาด้วยแม่น้ำไหลไปทิศปราจีน ๖ สูตรหลังอุปมาด้วยแม่น้ำไหลไปสู่สมุทร รวมเป็น ๑๒ สูตรแล

จบ สติปัฏฐานสังยุตที่ ๓

หน้า ๒๙๙

๔. อินทริยสังยุต

๑. สุทธิกวรรค

๑. สุทธิกสูตร

ว่าด้วยอินทรีย์ ๕

{๘๔๓} [๔๗๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์มี ๕ ประการนี้ อินทรีย์ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) สัทธินทรีย์ อินทรีย์คือศรัทธา

(๒) วิริยินทรีย์ อินทรีย์คือวิริยะ

(๓) สตินทรีย์ อินทรีย์คือสติ

(๔) สมาธินทรีย์ อินทรีย์คือสมาธิ

(๕) ปัญญินทรีย์ อินทรีย์คือปัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์มี ๕ ประการนี้แล”

๒. ปฐมโสตาปันนสูตร

ว่าด้วยรู้คุณและโทษแห่งอินทรีย์ ๕ เป็นพระโสดาบัน

{๘๔๔} [๔๗๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์มี ๕ ประการนี้ ๕ ประการ คืออะไร บ้าง คือ สัทธิทรีย์ ๑ วิริยินทรีย์ ๑ สตินทรีย์ ๑ สมาธินทรีย์ ๑ ปัญญินทรีย์ ๑ เมื่อใดแล อริยสาวกรู้ประจักษ์ซึ่ง(ความเกิด ความดับ) คุณโทษ และการสลัดออกแห่งอินทรีย์ ๕ ประการนี้ตามความเป็นจริง เมื่อนั้น

จบ ๖. คังคาทิเปยยาล