arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · อนุรุทธสังยุต

วิปากสูตร เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๕ ในอนุรุทธสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค อนุรุทธสังยุต วิปากสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๔๖๑–๔๖๑

หน้า ๔๖๑

๖. กัมมสมาทานสูตร

ว่าด้วยเจริญสติปัฏฐานรู้วิบากของกรรมได้

{๑๒๙๑} [๙๑๔] “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็แลเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ ผมย่อมรู้ประจักษ์วิบากของการทำกรรมทั้งที่เป็นอดีต อนาคต และปัจจุบันโดยฐานะ โดยเหตุ ตามความเป็นจริงได้”

๗. สัพพัตถคามินีปฏิปทาสูตร

ว่าด้วยเจริญสติปัฏฐานรู้ปฏิปทาอันให้ถึงประโยชน์ทั้งปวงได้

{๑๒๙๒} [๙๑๕] “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็แลเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ ผมย่อมรู้ประจักษ์ปฏิปทาอันให้ถึงประโยชน์ทั้งปวงตามความเป็นจริงได้”

๘. นานาธาตุสูตร

ว่าด้วยเจริญสติปัฏฐานรู้ธาตุต่าง ๆ ได้

{๑๒๙๓} [๙๑๖] “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็แลเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ ผมย่อมรู้ประจักษ์ธาตุเป็นอเนกและโลกธาตุต่าง ๆ ตามความเป็นจริงได้”

จบ วิปากสูตร