วิชชาสูตรที่ ๑ เล่ม ๑๙

๑๒. ปุพเพนิวาสสูตร

ว่าด้วยเจริญสติปัฏฐานระลึกชาติได้

{๑๒๙๗} [๙๒๐] “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็แลเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ ผมย่อมระลึกชาติก่อนได้เป็นอันมาก คือ ระลึกได้ชาติหนึ่งบ้าง สองชาติบ้าง... ผมย่อมระลึกชาติก่อนได้เป็นอันมาก พร้อมทั้งอาการ พร้อมทั้งอุเทศ ด้วยประการฉะนี้”

๑๓. ทิพพจักขุสูตร

ว่าด้วยเจริญสติบัฏฐานเห็นจุติและอุบัติได้

{๑๒๙๘} [๙๒๑] “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็แลเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ ผมย่อมเห็นหมู่สัตว์ที่กำลังจุติ กำลังอุบัติ... ด้วยทิพยจักษุอันบริสุทธิ์ล่วงจักษุวิสัยของมนุษย์ ย่อมรู้ประจักษ์ซึ่งหมู่สัตว์ผู้เป็นไปตามกรรม ... ”

๑๔. อาสวักขยสูตร

ว่าด้วยเจริญสติปัฏฐานทำอาสวะให้สิ้นไปได้

{๑๒๙๙} [๙๒๒] “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็แลเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ ผมย่อมทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไป ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ได้”

จบ ทุติยวรรคที่ ๒