พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต
สีลสัมปทาสูตรที่ ๑ เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒๑/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต สีลสัมปทาสูตรที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๐ หน้า ๘๔–๘๔
๒. ปฐมสีลสัมปทาสูตร
สีลสัมปทามีอุปการะมากแก่อริยมรรค
[๑๔๙] สาวัตถีนิทาน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมอันหนึ่งมีอุปการะมาก เพื่อความเกิดขึ้นแห่งอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ ธรรมอันหนึ่งเป็นไฉน คือ ความถึงพร้อมแห่งศีล ฯลฯ
จบปฐมสีลสัมปทาสูตรที่ ๒
๓. ปฐมฉันทสัมปทาสูตร
ฉันทสัมปทามีอุปการะมากแก่อริยมรรค
[๑๕๐] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งฉันทะ ฯลฯ
จบปฐมฉันทสัมปทาสูตรที่ ๓
๔. ปฐมอัตตสัมปทาสูตร
อัตตสัมปทามีอุปการะมากแก่อริยมรรค
[๑๕๑] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งตน ฯลฯ
จบปฐมอัตตสัมปทาสูตรที่ ๔
จบ สีลสัมปทาสูตรที่ ๑