arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต

จันทิมสูตร เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕๙/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต จันทิมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๘๕–๘๕

หน้า ๘๕

เหล่าหนึ่งบรรดามี ทั้งหมดนั้นก็ล้วนมีความไม่ประมาทเป็นมูล ... ฉันนั้นเหมือนกัน ... ”

๘. จันทิมสูตร

ว่าด้วยดวงจันทร์เป็นยอดแห่งดวงดาว

[๑๔๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

{๒๖๐} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แสงสว่างของดวงดาวชนิดใดชนิดหนึ่งบรรดามี ทั้งหมดนั้นย่อมไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งแสงสว่างของดวงจันทร์ แสงสว่างของดวงจันทร์ชาวโลกกล่าวกันว่า เป็นเลิศกว่าแสงสว่างของดวงดาวเหล่านั้น แม้ฉันใด กุศลธรรมเหล่าใดเหล่าหนึ่งบรรดามี ทั้งหมดนั้นมีความไม่ประมาทเป็นมูล ... ฉันนั้นเหมือนกัน ... ”

๙. สุริยสูตร

ว่าด้วยดวงอาทิตย์เป็นยอดแห่งดวงไฟ

[๑๔๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

{๒๖๑} “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ขณะที่อากาศปลอดโปร่งปราศจากหมู่เมฆในฤดูสรทกาล ดวงอาทิตย์โลดแล่นขึ้นสู่ท้องฟ้า ย่อมส่องแสงแรงร้อนเจิดจ้ากำจัดความมืดที่มีอยู่ในอากาศทั่วไป แม้ฉันใด กุศลธรรมเหล่าใดเหล่าหนึ่ง บรรดามี ทั้งหมดนั้นก็ล้วนมีความไม่ประมาทเป็นมูล ... ฉันนั้นเหมือนกัน ... ”

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ฤดูสรทกาล ฤดูสารท ฤดูใบไม้ร่วง ตรงกับเดือน ๑๐ (เทียบ พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ หน้า ๗๘๑, ๘๐๒, ๘๓๒)

จบ จันทิมสูตร