กัลยาณมิตตสูตรที่ ๑ เล่ม ๑๙

๗. เอกธัมมเปยยาลวรรค

๑. กัลยาณมิตตสูตร

ว่าด้วยกัลยาณมิตรมีอุปการะมากแก่อริยมรรค

{๑๔๗} [๖๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมอย่างเอกที่มีอุปการะมากเพื่อความเกิดขึ้นแห่งอริยมรรคมีองค์ ๘ ธรรมอย่างเอกเป็นไฉน คือ ความเป็นผู้มีกัลยาณมิตร ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อันภิกษุผู้มีกัลยาณมิตรพึงหวังคุณข้อนี้ได้ว่า ‘จักเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ จักทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มากได้’{๑๔๘} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุผู้มีกัลยาณมิตร ย่อมเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ ย่อมทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มากได้อย่างไรเล่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเจริญสัมมาทิฏฐิอันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ... ย่อมเจริญสัมมาสมาธิอันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปเพื่อการสลัดทิ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีกัลยาณมิตรย่อมเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ ย่อมทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มากได้อย่างนี้แล”

๒. - ๖. สีลสัมปทาทิสูตร

ว่าด้วยสีลสัมปทาเป็นต้นมีอุปการะมากแก่อริยมรรค

{๑๔๙} [๖๔] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมอย่างเอกที่มีอุปการะมากเพื่อความเกิดขึ้นแห่งอริยมรรคมีองค์ ๘ ธรรมอย่างเอกเป็นไฉน คือ สีลสัมปทา ...

{๑๕๐} [๖๕]... คือ ฉันทสัมปทา ...