พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โสตาปัตติสังยุต · มหาปัญญวรรค
๕. อัปปมัตตปัญญสูตร เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๔๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๓ ในมหาปัญญวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต มหาปัญญวรรค อัปปมัตตปัญญสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๕๙๖–๕๙๖
๔. คัมภีรปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการ มีปัญญาลึกซึ้ง
{๑๖๔๔} [๑๐๖๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาลึกซึ้ง...
๕. อัปปมัตตปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการ มีปัญญาหาประมาณมิได้
{๑๖๔๕} [๑๐๖๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาหาประมาณมิได้...
๖. ภูริปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาดังแผ่นดิน
{๑๖๔๖} [๑๐๖๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาดังแผ่นดิน...
๗. ปัญญาพาหุลสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญามาก
{๑๖๔๗} [๑๐๖๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก...
จบ ๕. อัปปมัตตปัญญสูตร