พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โสตาปัตติสังยุต · มหาปัญญวรรค
๕. อัปปมัตตปัญญสูตร เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๔๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๓ ในมหาปัญญวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต มหาปัญญวรรค อัปปมัตตปัญญสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๑ หน้า ๓๙๙–๓๙๙
๔. คัมภีรปัญญสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญาลึกซึ้ง
[๑๖๔๔] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาลึกซึ้ง ...
จบคัมภีรปัญญสูตรที่ ๔
๕. อัปปมัตตปัญญสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญาหาประมาณมิได้[๑๖๔๕] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาประมาณมิได้ ...
จบอัปปมัตตปัญญสูตรที่ ๕
๖. ภูริปัญญสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญาดังแผ่นดิน
[๑๖๔๖] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเพียงดังแผ่นดิน ...
จบภูริปัญญสูตรที่ ๖
จบ ๕. อัปปมัตตปัญญสูตร