เทวปทสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๙

๕. ทุติยเทวปทสูตร

ว่าด้วยเทวบท ๔ ประการ สูตรที่ ๒

{๑๕๘๘} [๑๐๓๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เทวบทคือข้อปฏิบัติให้ถึงความเป็นเทพของพวกเทพทั้งหลาย ๔ ประการนี้เพื่อความบริสุทธิ์ของสัตว์ทั้งหลายผู้ยังไม่บริสุทธิ์ เพื่อความผ่องแผ้วของสัตว์ทั้งหลายผู้ยังไม่ผ่องแผ้ว เทวบท ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้าว่า ‘อิติปิ โส ภะคะวา ... ภะคะวาติ’ ดังนี้ อริยสาวกนั้น ย่อมรำพึงในใจว่า ‘อะไรหนอเป็นเทวบทของพวกเทพทั้งหลาย’ อริยสาวกนั้นย่อมรู้ประจักษ์อย่างนี้ว่า ‘เราได้ฟังในบัดนี้เองว่าเทวดาทั้งหลายยิ่งด้วยความไม่เบียดเบียน ก็แลเราจะไม่เบียดเบียนใคร ๆ ไม่ว่าจะเป็นผู้สะดุ้งหรือหนักแน่น เราจะประกอบด้วยธรรมคือเทวบทอยู่แน่นอน’ นี้เป็นเทวบทของพวกเทพทั้งหลายเพื่อความบริสุทธิ์ของสัตว์ทั้งหลายผู้ยังไม่บริสุทธิ์ เพื่อความผ่องแผ้วของสัตว์ทั้งหลายผู้ยังไม่ผ่องแผ้วประการที่ ๑อีกข้อหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระธรรม... นี้เป็นเทวบทของพวกเทพทั้งหลาย ... ประการที่ ๒

อีกข้อหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระสงฆ์... นี้เป็นเทวบทของพวกเทพทั้งหลาย ... ประการที่ ๓

อีกข้อหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกประกอบด้วยศีลที่พระอริยเจ้าใคร่แล้ว อันไม่ขาด... เป็นไปเพื่อสมาธิ อริยสาวกนั้นย่อมรำพึงในใจว่า ‘อะไรหนอเป็นเทวบทของพวกเทพทั้งหลาย’ อริยสาวกนั้นย่อมรู้ประจักษ์อย่างนี้ว่า ‘เราได้ฟังในบัดนี้เองว่าเทวดาทั้งหลายยิ่งด้วยความไม่เบียดเบียน ก็แลเราจะไม่เบียดเบียนใคร ๆ ไม่ว่าจะเป็นผู้สะดุ้งหรือหนักแน่น เราจะประกอบด้วย

ธรรมคือเทวบทอยู่แน่นอน’ นี้เป็นเทวบทของพวกเทพทั้งหลายเพื่อความบริสุทธิ์ของสัตว์ทั้งหลายผู้ยังไม่บริสุทธิ์ เพื่อความผ่องแผ้วของสัตว์ทั้งหลายผู้ยังไม่ผ่องแผ้วประการที่ ๔

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เทวบทของพวกเทพทั้งหลาย ๔ ประการนี้แล เพื่อความบริสุทธิ์ของสัตว์ทั้งหลายผู้ยังไม่บริสุทธิ์ เพื่อความผ่องแผ้วของสัตว์ทั้งหลายผู้ยังไม่ผ่องแผ้ว”

๖. เทวสภาคสูตร

ว่าด้วยเทวดาสรรเสริญผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ

{๑๕๘๙} [๑๐๓๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เทวดาทั้งหลายผู้ดีใจอยู่ในที่ประชุมย่อมกล่าวถึงบุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้าว่า ‘อิติปิ โส ภะคะวา ... ภะคะวาติ’ ดังนี้ เทวดาทั้งหลาย ผู้ประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้า จุติจากอัตภาพนี้แล้วได้ไปเกิดในภพนั้น ย่อมมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘พวกเราประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้าเห็นปานใด จึงจุติจากอัตภาพนั้นแล้วได้มาเกิดในที่นี้ แม้อริยสาวกผู้ประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้าเห็นปานนั้นก็ย่อมมาเกิดในสำนักพวกเทวดา ดังจะร้องเชิญว่า ‘มาเถิด’อีกข้อหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระธรรม...

อีกข้อหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระสงฆ์...