arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มัคคสังยุต · ปฏิปัตติวรรค

พรหมจริยสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๔–๑๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในปฏิปัตติวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๐. ทุติยพรหมจริยสูตร

ว่าด้วยพรหมจรรย์ สูตรที่ ๒

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต ปฏิปัตติวรรค พรหมจริยสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๙ หน้า ๓๗–๓๘

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงพรหมจรรย์และประโยชน์แห่งพรหมจรรย์แก่เธอ ทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังพรหมจรรย์ เป็นอย่างไร

คือ อริยมรรคมีองค์ ๘ นี้แล ได้แก่

๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๘. สัมมาสมาธิ

นี้เรียกว่า พรหมจรรย์

ประโยชน์แห่งพรหมจรรย์ เป็นอย่างไร

คือ ธรรมเป็นที่สิ้นราคะ โทสะ และโมหะ

นี้เรียกว่า ประโยชน์แห่งพรหมจรรย์”

ทุติยพรหมจริยสูตรที่ ๑๐ จบ

ปฏิปัตติวรรคที่ ๔ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมปฏิปัตติสูตร ๒. ทุติยปฏิปัตติสูตร

๓. วิรัทธสูตร ๔. ปารังคมสูตร

๕. ปฐมสามัญญสูตร ๖. ทุติยสามัญญสูตร

๗. ปฐมพรหมัญญสูตร ๘. ทุติยพรหมัญญสูตร

๙. ปฐมพรหมจริยสูตร ๑๐. ทุติยพรหมจริยสูตร

จบ พรหมจริยสูตร ที่ ๒