arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โพชฌงคสังยุต · นิวรณวรรค

นีวรณาวรณสูตร เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๙๓–๔๙๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในนิวรณวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โพชฌงคสังยุต นิวรณวรรค นีวรณาวรณสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๙ หน้า ๑๕๑–๑๕๑

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นิวรณ์ ๕ ประการย่อมไม่มีแก่เธอในสมัยนั้น อะไรบ้าง คือ

๑. กามฉันทนิวรณ์ย่อมไม่มีในสมัยนั้น

๒. พยาบาทนิวรณ์ย่อมไม่มีในสมัยนั้น

๓. ถีนมิทธนิวรณ์ย่อมไม่มีในสมัยนั้น

๔. อุทธัจจกุกกุจจนิวรณ์ย่อมไม่มีในสมัยนั้น

๕. วิจิกิจฉานิวรณ์ย่อมไม่มีในสมัยนั้น

นิวรณ์ ๕ ประการย่อมไม่มีแก่เธอในสมัยนั้น

โพชฌงค์ ๗ ประการย่อมถึงความเจริญเต็มที่ในสมัยนั้น อะไรบ้าง คือ

๑. สติสัมโพชฌงค์ย่อมถึงความเจริญเต็มที่ในสมัยนั้น

ฯลฯ

๗. อุเบกขาสัมโพชฌงค์ย่อมถึงความเจริญเต็มที่ในสมัยนั้น

โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ย่อมถึงความเจริญเต็มที่ในสมัยนั้น

ภิกษุทั้งหลาย สมัยใด อริยสาวกตั้งใจ ใฝ่ใจ สำรวมใจ เงี่ยโสตสดับธรรม สมัยนั้น นิวรณ์ ๕ ประการย่อมไม่มีแก่เธอ โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ย่อมถึง ความเจริญเต็มที่”

อาวรณนีวรณสูตรที่ ๘ จบ

จบ นีวรณาวรณสูตร