๘. สมุททสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๖

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ นํ้าในมหาสมุทรนี้

แลมากกว่า นํ้า ๒-๓ หยดที่บุรุษวักขึ้นมามีประมาณน้อย นํ้า ๒-๓ หยดที่บุรุษวักขึ้นมาเมื่อเทียบกับนํ้าในมหาสมุทรแล้ว ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่๑,๐๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐,๐๐๐”

{๓๒๔}“ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย ... การได้ธรรมจักษุให้สำเร็จประโยชน์ใหญ่อย่างนี้” (๗)

๘. ทุติยสมุททสูตร

ว่าด้วยอุปมาด้วยน้ำ๒ -๓หยดกับนํ้าในมหาสมุทร สูตรที่ ๒

{๓๒๕}[๘๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มหาสมุทร

พึงถึงความหมดไปสิ้นไป ยังเหลือนํ้าอยู่ ๒-๓ หยด เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ระหว่างนํ้าในมหาสมุทรที่หมดไปสิ้นไปกับนํ้า ๒-๓ หยดที่ยังเหลืออยู่ อย่างไหนจะมากกว่ากัน”

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ นํ้าในมหาสมุทรที่

หมดไปสิ้นไปนี้แลมากกว่า น้ำ ๒-๓ หยดที่เหลืออยู่มีประมาณน้อย นํ้า๒-๓ หยดที่เหลืออยู่เมื่อเทียบกับนํ้าในมหาสมุทรที่หมดไปสิ้นไปแล้ว ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑,๐๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐,๐๐๐”

{๓๒๖}“ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย ... การได้ธรรมจักษุให้สำเร็จประโยชน์ใหญ่อย่างนี้” (๘)

๙. ปัพพตสูตร

ว่าด้วยอุปมาด้วยก้อนหินกับภูเขาหิมวันต์

{๓๒๗}[๘๒] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุรุษพึงวางก้อนหินขนาดเมล็ดผักกาด ๗ ก้อนไว้ที่ขุนเขาหิมวันต์ เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ระหว่างก้อนหินขนาดเมล็ดผักกาด ๗ ก้อนที่บุรุษวางไว้กับขุนเขาหิมวันต์ อย่างไหนจะมากกว่ากัน,,

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขุนเขาหิมวันต์นี้แลมากกว่า ก้อนหินขนาดเมล็ดผักกาด ๗ ก้อนที่บุรุษวางไว้มีประมาณน้อย ก้อนหินขนาดเมล็ดผักกาด ๗ ก้อนที่บุรุษวางไว้เมื่อเทียบกับขุนเขาหิมวันต์แล้ว ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑,๐๐๐ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐,๐๐๐”

{๓๒๘}“ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย ... การได้ธรรมจักษุให้สำเร็จประโยชน์ใหญ่อย่างนี้” (๙)

๑๐. ทุติยปัพพตสูตร

ว่าด้วยอุปมาด้วยก้อนหินกับภูเขาหิมวันต์ สูตรที่ ๒

{๓๒๙}[๘๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี...

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ขุนเขา

หิมวันต์พึงถึงความหมดไปสิ้นไป ยังเหลือก้อนหินขนาดเมล็ดผักกาดอยู่ ๗ก้อน เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ระหว่างขุนเขาหิมวันต์ที่หมดไปสิ้นไป กับก้อนหินขนาดเมล็ดผักกาด ๗ ก้อนที่ยังเหลืออยู่ อย่างไหนจะมากกว่ากัน”