๙. ธาตุสูตร เล่ม ๑๖

สาวตฺถิยํ วิหรติ... ตํ กึ มญฺญสิ ราหุล, ปฐวีธาตุ นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ? อนิจฺจา ภนฺเต ฯเปฯ อาโปธาตุ... เตโชธาตุ... วาโยธาตุ... อากาสธาตุ... วิญฺญาณธาตุ นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ? อนิจฺจา ภนฺเต. เอวํ ปสฺสํ ราหุล สุตวา อริยสาวโก ปฐวีธาตุยาปิ นิพฺพินฺทติ ฯเปฯ อาโปธาตุยาปิ นิพฺพินฺทติ... เตโชธาตุยาปิ นิพฺพินฺทติ... วาโยธาตุยาปิ นิพฺพินฺทติ... อากาสธาตุยาปิ นิพฺพินฺทติ... วิญฺญาณธาตุยาปิ นิพฺพินฺทติ ฯเปฯ ปชานาตีติ. นวมํ.

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี ...

“ราหุล เธอจะเข้าใจความข้อนั้นว่าอย่างไร ปฐวีธาตุเที่ยงหรือไม่เที่ยง”

“ไม่เที่ยง พระพุทธเจ้าข้า” ฯลฯ

“อาโปธาตุ ... เตโชธาตุ ... วาโยธาตุ ... อากาสธาตุ ... วิญญาณธาตุ เที่ยง หรือไม่เที่ยง”

“ไม่เที่ยง พระพุทธเจ้าข้า”

“ราหุล อริยสาวกผู้ได้สดับเห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่ายแม้ในปฐวีธาตุ ฯลฯ ย่อมเบื่อหน่ายแม้ในอาโปธาตุ ... ย่อมเบื่อหน่ายแม้ในเตโชธาตุ ... ย่อมเบื่อหน่าย แม้ในวาโยธาตุ ... ย่อมเบื่อหน่ายแม้ในอากาสธาตุ ... ย่อมเบื่อหน่ายแม้ในวิญญาณ- ธาตุ ฯลฯ รู้ชัดว่า” ...

ธาตุสูตรที่ ๙ จบ