พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ธาตุสังยุตต์ · ทสกัมมปถวรรค
๗. ทสังคิกสูตร เล่ม ๑๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๐๑–๔๐๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๗ ในทสกัมมปถวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ธาตุสังยุตต์ ทสกัมมปถวรรค ทสังคิกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๒๙–๒๓๒
(๗) สัตว์โลกที่มีสัมมาสติย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมาสติ
ด้วยกัน
(๘) สัตว์โลกที่มีสัมมาสมาธิย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมาสมาธิ
ด้วยกัน” (๖)
๗. ทสังคสูตร
ว่าด้วยการคบหากันโดยมีองค์ธรรม ๑๐ เป็นแกน
{๔๐๑}[๑๑๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์โลก
ทั้งหลายย่อมคบค้าสมาคมกันโดยธาตุนั่นแล คือ
(๑) สัตว์โลกที่มีมิจฉาทิฏฐิย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉาทิฏฐิ
ด้วยกัน
(๒) สัตว์โลกที่มีมิจฉาสังกัปปะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉา
สังกัปปะด้วยกัน
(๓) สัตว์โลกที่มีมิจฉาวาจาย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉาวาจา
ด้วยกัน
(๔) สัตว์โลกที่มีมิจฉากัมมันตะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉา
กัมมันตะด้วยกัน
(๕) สัตว์โลกที่มีมิจฉาอาชีวะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉา
อาชีวะด้วยกัน
(๖) สัตว์โลกที่มีมิจฉาวายามะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉา
วายามะด้วยกัน
(๗) สัตว์โลกที่มิมิจฉาสติย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉาสติ
ด้วยกัน
(๘) สัตว์โลกที่มีมิจฉาสมาธิย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉา
สมาธิด้วยกัน
(๙) สัตว์โลกที่มีมิจฉาญาณะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉา
ญาณะด้วยกัน
(๑๐) สัตว์โลกที่มีมิจฉาวิมุตติย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีมิจฉา
วิมุตติด้วยกัน
{๔๐๒}(๑) สัตว์โลกที่มีสัมมาทิฏฐิย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมาทิฏฐิ
ด้วยกัน
(๒) สัตว์โลกที่มีสัมมาสังกัปปะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมา
สังกัปปะด้วยกัน
(๓) สัตว์โลกที่มีสัมมาวาจาย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมา
วาจาด้วยกัน
(๔) สัตว์โลกที่มีสัมมากัมมันตะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมา
กัมมันตะด้วยกัน
(๕) สัตว์โลกที่มีสัมมาอาชีวะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมา
อาชีวะด้วยกัน
(๖) สัตว์โลกที่มีสัมมาวายามะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมา
วายามะด้วยกัน
(๗) สัตว์โลกที่มีสัมมาสติย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมาสติ
ด้วยกัน
(๘) สัตว์โลกที่มีสัมมาสมาธิย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมา
สมาธิด้วยกัน
(๙) สัตว์โลกที่มีสัมมาญาณะย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมา
ญาณะด้วยกัน
(๑๐) สัตว์โลกที่มีสัมมาวิมุตติย่อมคบค้าสมาคมกับสัตว์โลกที่มีสัมมา
วิมุตติด้วยกัน” (๗)
(ในที่ทุก ๆ สูตร พึงเพิ่มในอดีตกาล ในอนาคตกาล ในปัจจุบัน)
จบ กัมมปถวรรคที่ ๓
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อสมาหิตสูตร ๒. ทุสสีลสูตร
๓. ปัญจสิกขาปทสูตร ๔. สัตตกัมมปถสูตร
๕. ทสกัมมปถสูตร ๖. อัฏฐังคิกสูตร
๗. ทสังคสูตร
๔. จตุตถวรรค
๑. จตุธาตุสูตร
ว่าด้วยธาตุ ๔
{๔๐๓}[๑๑๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิถคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธาตุเหล่านี้มี ๔ คือ ปฐวีธาตุ อาโปธาตุเตโชธาตุ วาโยธาตุ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธาตุมี ๔ นี้แล,’
๒. ปุพเพสัมโพธสูตร
ว่าด้วยเรื่องก่อนตรัสรู้
{๔๐๔}[๑๑๕] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก่อนแต่ตรัสรู้เมื่อเรายังเป็นพระโพธิสัตว์ ยังไม่ได้ตรัสรู้ ได้มีความนึกคิดอย่างนี้ว่า ‘อะไรหนอเป็นคุณ อะไรหนอเป็นโทษ อะไรเป็นการสลัดออกซึ่งปฐวีธาตุ ... ซึ่งอาโปธาตุ ... ซึ่งเตโชธาตุ ... ซึ่งวาโยธาตุ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรานั้นได้มีความดำริดังนี้ว่า ‘การที่สุขโสมนัส
อาศัยรูปเกิดขึ้น นี้เป็นคุณของปฐวีธาตุ การที่ปฐวีธาตุไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา นี้เป็นโทษของปฐวีธาตุ การกำจัดฉันทราคะการละฉันทราคะในปฐวีธาตุเสียได้ นี้เป็นการสลัดออกซึ่งปฐวีธาตุ
การที่สุขโสมนัสอาศัยอาโปธาตุเกิดขึ้น นี้เป็นคุณของอาโปธาตุ การที่อาโปธาตุไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา นี้เป็นโทษของ
อาโปธาตุ การกำจัดฉันทราคะ การละฉันทราคะในอาโปธาตุเสียได้ นี้
เป็นการสลัดออกซึ่งอาโปธาตุ
จบ ๗. ทสังคิกสูตร