๘. ฉวิสูตร เล่ม ๑๖

ความดับแห่งลาภสักการะและชื่อเสียง และข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งลาภสักการะและชื่อเสียง ... ย่อมทราบชัดตามความเป็นจริงซึ่งลาภสักการะและชื่อเสียง ความดับแห่งลาภสักการะและชื่อเสียงและข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่ง

ลาภสักการะและชื่อเสียง ท่านผู้มีอายุเหล่านั้นย่อมทำให้แจ้งซึ่งความเป็น

สมณะและความเป็นพราหมณ์ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบันเข้าถึงอยู่ได้ (๗)

๘. ฉวิสูตร

ว่าด้วยความทารุณของลาภสักการะ

{๕๗๗}[๑๗๗] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตราย

แก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า ดูก่อนภิกษุ

ทั้งหลาย ลาภสักการะและชื่อเสียงย่อมตัดผิวแล้วตัดหนัง แล้วตัดเนื้อ แล้วตัดเอ็น แล้วตัดกระดูก แล้วบาดลึกจรดถึงเยื่อในกระดูก ดูก่อนภิกษุทั้งหลายลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจอย่างนี้แล ... เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๘)

๙. รัชชุสูตร

ว่าด้วยลาภสักการะเป็นอันตรายเหมือนเชือกหางสัตว์

{๕๗๘}[๑๗๘] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

ลาภสักการะและชื่อเสียงร้ายกาจ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นสิ่งที่ทำอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า ดูก่อนภิกษุ