๘. ตัณหาสูตร เล่ม ๑๗

{๔๙๒} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ความดับไม่เหลือ ความสงบระงับ ความดำรงอยู่ไม่ได้แห่งรูปสัญเจตนา... แห่งสัททสัญเจตนา... แห่งคันธสัญเจตนา... แห่งรสสัญเจตนา ... แห่งโผฏฐัพพสัญเจตนา ... แห่งธัมมสัญเจตนา นี้เป็นความดับไม่เหลือแห่งทุกข์ เป็นความสงบระงับแห่งโรค เป็นความดำรงอยู่ไม่ได้แห่งชรามรณะ”

๘. ตัณหาสูตร

ว่าด้วยความเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปแห่งทุกข์

{๔๙๓} [๓๑๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความเกิดขึ้น ความ

ตั้งอยู่ ความบังเกิด ความปรากฏแห่งรูปตัณหา ... แห่งสัททตัณหา ... แห่งคันธตัณหา... แห่งรสตัณหา... แห่งโผฏฐัพพตัณหา... แห่งธัมมตัณหา นี้เป็นความเกิดขึ้นแห่งทุกข์ เป็นความตั้งอยู่แห่งโรค เป็นความปรากฏแห่งชรามรณะ

{๔๙๔} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ความดับไม่เหลือ ความสงบระงับ ความดำรงอยู่ไม่ได้แห่งรูปตัณหา... แห่งสัททตัณหา... แห่งคันธตัณหา... แห่งรสตัณหา ...

แห่งโผฎฐัพพตัณหา ... แห่งธัมมตัณหา นี้เป็นความดับไม่เหลือแห่งทุกข์ เป็นความสงบระงับแห่งโรค เป็นความดำรงอยู่ไม่ได้แห่งชรามรณะ”

๙. ธาตุสูตร

ว่าด้วยความเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปแห่งทุกข์

{๔๙๕} [๓๒๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความเกิดขึ้น ความ

ตั้งอยู่ ความบังเกิด ความปรากฏแห่งปฐวีธาตุ... แห่งอาโปธาตุ ... แห่ง