พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วัจฉโคตตสังยุต
๓๑–๓๕. รูปอนุปลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕ เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๖ ในวัจฉโคตตสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วัจฉโคตตสังยุต รูปอนุปลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๙๕–๕๙๕
๒๑- ๒๕. รูปอัปปฏิเวธาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๗๕ ] กรุงสาวัตถี. ข้าแต่ท่านพระโคดม อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัย ให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้ เกิดขึ้นในโลกว่า โลกเที่ยง ฯลฯ
เพราะไม่แทงตลอดในรูป ฯลฯ ในวิญญาณ ฯลฯ.
๒๖-๓๐. รูปอสัลลักขณาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๗๖] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่กำหนดในรูป ฯลฯ
ในวิญญาณ ฯลฯ.
๓๑-๓๕. รูปอนุปลักขณาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๗๗] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่เข้าไปกำหนดในรูป ฯลฯ ในวิญญาณ ฯลฯ.
๓๖-๔๐. รูปอสมเปกขณาทิสูตร
(รวม ๕ สูตร)
[๕๗๘] กรุงสาวัตถี. ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่เพ่งในรูป ฯลฯ
ในวิญญาณ ฯลฯ.
จบ ๓๑–๓๕. รูปอนุปลักขณาทิสูตรที่ ๑-๕