๓. มูลคันธทาตาสูตร เล่ม ๑๗

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้

ประพฤติสุจริตด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่คนธรรพ์มีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่คนธรรพ์ด้วยเถิด” หลังจากตายไป เขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่คนธรรพ์ ดูก่อนภิกษุข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่คนธรรพ์”

๓. มูลคันธทาตาสูตร

ว่าด้วยเหตุให้เข้าถึงความเป็นรุกขเทวดา

{๕๓๙} [๔๔๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแลภิกษุรูปหนึ่งเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ... แล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ราก”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ประพฤติสุจริตด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รากมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รากด้วยเถิด” เขาจึงให้ของอันมีกลิ่นที่รากหลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ราก ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ราก”

๔- ๑๒. สารคันธาทิทาฅาสูตร

ว่าด้วยเหตุให้เข้าถึงความเป็นรุกขเทวดา

{๕๔๐} [๔๔๑-๔๔๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือก... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอก... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผล... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รส... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กลิ่น”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ประพฤติสุจริตด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่า ‘พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือก... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะ... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบ... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอก... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผล... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รส... ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กลิ่นมีอายุยืน มีรัศมีงามมีความสุขมาก’ เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้ มีกลิ่นที่แก่น... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือก... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะ...

พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอ์ยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบ ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอก ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผล ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รส ... พวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้