พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธสังยุต จุลปัณณาสก์ · กุกกุฬวรรค
๑๐. อนัตตสูตร ที่ ๓ เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๒ ในกุกกุฬวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ขันธสังยุต จุลปัณณาสก์ กุกกุฬวรรค อนัตตสูตร ที่ ๓ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๒๓๖–๒๓๖
สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในวิญญาณนั้นเสีย”
๙. ทุติยอนัตตสูตร
ว่าด้วยการละราคะในสิ่งที่เป็นอนัตตา สูตรที่ ๒
{๓๔๐} [๑๔๔] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในสิ่งนั้นเสีย ก็อะไรเล่าเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา รูปเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในรูปนั้นเสีย เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในวิญญาณนั้นเสีย”
๑๐. ตติยอนัตตสูตร
ว่าด้วยการละฉันทราคะในสิ่งที่เป็นอนัตตา สูตรที่ ๓
{๓๔๑} [๑๔๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในสิ่งนั้นเสีย ก็อะไรเล่าเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา รูปเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในรูปนั้นเสีย เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในวิญญาณนั้นเสีย”
๑๑. นิพพิทาพหุลสูตร
ว่าด้วยผู้มากด้วยความเบื่อหน่าย
{๓๔๒} [๑๔๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
จบ ๑๐. อนัตตสูตร ที่ ๓