๘. อนัตตสูตร ที่ ๑ เล่ม ๑๗

๖. ทุติยทุกขสูตร

ว่าด้วยการละราคะในสิ่งที่เป็นทุกข์ สูตรที่ ๒

[๑๔๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นทุกข์ เธอทั้งหลายพึงละราคะในสิ่งนั้นเสีย ก็อะไรเล่าเป็นสิ่งที่เป็นทุกข์ รูปเป็นสิ่งที่เป็นทุกข์ เธอทั้งหลายพึงละราคะในรูปนั้นเสีย เวทนา... สัญญา... สังขาร ... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นทุกข์ เธอทั้งหลายพึงละราคะในวิญญาณนั้นเสีย”

๗. ตติยทุกขสูตร

ว่าด้วยการละฉันทราคะในสิ่งที่เป็นทุกข์ สูตรที่ ๓

[๑๔๒] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นทุกข์ เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในสิ่งนั้นเสีย ก็อะไรเล่าเป็นสิ่งที่เป็นทุกข์ รูปเป็นสิ่งที่เป็นทุกข์ เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในรูปนั้นเสีย เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นทุกข์ เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในวิญญาณนั้นเสีย”

๘. อนัตตสูตร

ว่าด้วยการละฉันทะในสิ่งที่เป็นอนัตตา

{๓๓๙} [๑๔๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในสิ่งนั้นเสีย ก็อะไรเล่าเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา รูปเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในรูปนั้นเสีย เวทนา...

สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในวิญญาณนั้นเสีย”

๙. ทุติยอนัตตสูตร

ว่าด้วยการละราคะในสิ่งที่เป็นอนัตตา สูตรที่ ๒

{๓๔๐} [๑๔๔] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในสิ่งนั้นเสีย ก็อะไรเล่าเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา รูปเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในรูปนั้นเสีย เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทะในวิญญาณนั้นเสีย”

๑๐. ตติยอนัตตสูตร

ว่าด้วยการละฉันทราคะในสิ่งที่เป็นอนัตตา สูตรที่ ๓

{๓๔๑} [๑๔๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในสิ่งนั้นเสีย ก็อะไรเล่าเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา รูปเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในรูปนั้นเสีย เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณเป็นสิ่งที่เป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในวิญญาณนั้นเสีย”

๑๑. นิพพิทาพหุลสูตร

ว่าด้วยผู้มากด้วยความเบื่อหน่าย

{๓๔๒} [๑๔๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี