๗. เจตนาสูตร เล่ม ๑๗

๖. สัญญาสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในรูปสัญญาเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๔} [๓๒๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูปสัญญา

นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสัททสัญญา ... ในคันธสัญญา ... ในรสสัญญา ... ในโผฏฐัพพสัญญา ... ในธัมมสัญญา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๗. สัญเจตนาสูตร

ว่าด้วยฉันฑราคะในรูปสัญเจตนาเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๕} [๓๒๘] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูป

สัญเจตนา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจใน

สัททสัญเจตนา … ในคันธสัญเจตนา ... ในรสสัญเจตนา ... ในโผฎฐัพพสัญเจตนา ... ในธัมมสัญเจตนา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลายุ เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงาน ในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๘. ตัณหาสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในรูปตัณหาเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๖} [๓๒๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูปตัณหา

นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสัททตัณหา... ในคันธตัณหา ... ในรสตัณหา ... ในโผฏฐัพพตัณหา … ในธัมมตัณหา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๙. ธาตุสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในปฐวีธาตุเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๗} [๓๓๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในปฐวีธาตุ

นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในอาโปธาตุ... ในวาโยธาตุ… ในเตโชธาตุ... ในอากาสธาตุ... ในวิญญาณธาตุ นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”