arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เตรสกัณฑ์ · สิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุชาวรัฐอาฬวี

อนาปัตติวาร เล่ม ๑

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๒๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๔ ในสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุชาวรัฐอาฬวีมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เตรสกัณฑ์ สิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุชาวรัฐอาฬวี อนาปัตติวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑ หน้า ๒๗๓–๒๗๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑ หน้า ๔๐๑–๔๐๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อนาปตฺติ เลเณ คุหาย ติณกุฏิกาย อญฺญสฺสตฺถาย วาสาคารํ ฐเปตฺวา สพฺพตฺถ, อนาปตฺติ อุมฺมตฺตกสฺส อาทิกมฺมิกสฺสาติ. กุฏิการสิกฺขาปทํ นิฏฺฐิตํ ฉฏฺฐํ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

๑. ภิกษุสร้างเงื้อมผามีประตู

๒. ภิกษุตบแต่งถ้ำ

๓. ภิกษุสร้างกุฎีหญ้า

๔. ภิกษุสร้างกุฎีเพื่อภิกษุอื่น

๕. ภิกษุสร้างอาคารนอกจากนั้น ยกเว้นอาคารที่พักของตน

๖. ภิกษุวิกลจริต

๗. ภิกษุต้นบัญญัติ

กุฏิการสิกขาบทที่ ๖ จบ

จบ อนาปัตติวาร