สิกขาบทที่ ๒ เรื่องพระอุทายี เล่ม ๑

๒. กายสังสัคคสิกขาบท

ว่าด้วยการถูกต้องกายหญิง

เรื่องพระอุทายี

{๓๗๕} [๒๖๙] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้น ท่านพระอุทายีอยู่ในป่า วิหารของท่านงดงาม น่าดู น่าชม มีห้องกลาง มีระเบียงโดยรอบ มีเตียงตั่ง ฟูก หมอนจัดไว้เรียบร้อย มีนํ้าฉันน้ำใช้ ตั้งไว้พร้อม มีบริเวณเตียนสะอาด ประชาชนเป็นอันมากพากันมาชมวิหารของท่านพระอุทายี แม้พราหมณ์คนหนึ่งกับภรรยาก็เข้าไปหาท่านพระอุทายี ครั้นแล้วได้กล่าวกะท่านว่า “พวกผมอยากชมวิหารของพระคุณเจ้าอุทายี” ท่านพระอุทายีกล่าวเชิญว่า “ถ้าเช่นนั้น เชิญชมเถิด พราหมณ์” แล้วถือลูกดาลไขลิ่มสลักผลักบานประตูเข้าไปวิหารแม้พราหมณ์นั้นก็ตามหลังท่านพระอุทายีเข้าไป ทั้งพราหมณีนั้นก็ตามหลังพราหมณ์เข้าไป ขณะนั้น ท่านพระอุทายีเดินไปเปิดบานหน้าต่างบางตอน ปิดบานหน้าต่างบางตอนรอบ ๆ ห้อง แล้วย้อนมาทางหลัง ลูบคลำ อวัยวะน้อยใหญ่ของพราหมณี

ครั้นพราหมณ์นั้นสนทนากับท่านพระอุทายีแล้วก็ลากลับไป พราหมณ์นั้นดีใจเปล่งวาจาแสดงความยินดีว่า “พระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตรผู้อยู่ในป่าเช่นนี้มีอัธยาศัยกว้างขวาง แม้ท่านพระอุทายีผู้อยู่ในป่าเช่นนี้ก็มี อัธยาศัยกว้างขวาง”

เมื่อพราหมณ์กล่าวอย่างนี้แล้ว พราหมณีได้กล่าวกะพราหมณ์นั้นว่า “พระอุทายีจะมีอัธยาศัยกว้างขวางที่ไหนกัน เพราะพระสมณะอุทายีได้ลูบคลำอวัยวะน้อยใหญ่ของดิฉันเหมือนที่ท่านลูบคลำ”

พอได้ทราบดังนั้น พราหมณ์จึงเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า “พระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตรเหล่านี้เป็นผู้ไม่ละอาย ทุศีล พูดเท็จ ไฉนพระสมณะเหล่านี้จึงปฏิญาณว่า ‘เป็นผู้ประพฤติธรรม ประพฤติเรียบร้อย ประพฤติพรหมจรรย์ พูดจริง มีศีล มีกัลยาณธรรม’ ดังนี้เล่า ความเป็นสมณะของพระสมณะเหล่านี้ไม่มี ความเป็นพรหมของพระสมณะเหล่านี้ไม่มี ความเป็นสมณะของพระสมณะเหล่านี้พินาศแล้ว ความเป็นพรหมของพระสมณะเหล่านี้พินาศแล้ว ความเป็นสมณะของพระสมณะเหล่านี้ จะมีแต่ไหน ความเป็นพรหมของพระสมณะเหล่านี้จะมีแต่ไหน พระสมณะเหล่านี้ปราศจากความเป็นสมณะแล้ว พระสมณะเหล่านี้ปราศจากความเป็นพรหมแล้ว ไฉนพระสมณะอุทายีจึงได้ลูบคลำอวัยวะน้อยใหญ่

ของภรรยาของเรา ต่อไปกุลหญิง กุลธิดา กุลกุมารี สะใภ้แห่งสกุล กุลทาสีจักไม่กล้าไปสู่อารามหรือวิหารกัน เพราะถ้าไป พระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตรเหล่านั้นก็จะประทุษร้ายพวกนาง”ภิกษุทั้งหลายได้ยินพราหมณ์นั้นเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาอยู่ บรรดาภิกษุผู้มักน้อย สันโดษ มีความละอาย มีความรังเกียจ ใคร่ต่อสิกขา ต่างพากันเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า “ไฉนท่านพระอุทายีจึงได้ถึงการจับต้องกายกับมาตุคามเล่า” แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า

ทรงประชุมสงฆ์บัญญัติสิกขาบท

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งให้ประชุมภิกษุสงฆ์ในเพราะเหตุ เป็นเค้ามูลนั้น ในเพราะเหตุแรกเกิดนั้น แล้วทรงสอบถามท่านพระอุทายีว่า “ดูก่อนอุทายี ทราบมาว่าเธอถึงการจับต้องกายกับมาตุคามจริงหรือ”

ท่านพระอุทายีทูลรับว่า “จริง พระพุทธเจ้าข้า”

พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงตำหนิว่า “ดูก่อนโมฆบุรุษ การกระทำของเธอนั่นไม่เหมาะ ไม่สม ไม่ควร ไมใช่กิจของสมณะ ใช้ไม่ได้ ไม่ควรทำ ไฉนเธอจึงได้ถึงการจับต้องกายกับมาตุคามเล่า

ดูก่อนโมฆบุรุษ ธรรมอันเราแสดงแล้วโดยอเนกปริยาย เพื่อคลายความกำหนัด ... โดยที่แท้ การกระทำของเธอนั่นเป็นไปเพื่อความไม่เลื่อมใสของปวงชนที่ยังไม่เลื่อมใสและเพื่อความกลายเป็นอื่นไปของคนบางพวกที่เลื่อมใสแล้ว”ครั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตำหนิท่านพระอุทายีโดยอเนกปริยายดังนี้แล้ว ตรัสโทษแห่งความเป็นคนเลี้ยงยาก ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ว่า

พระพุทธบัญญัติ

[๒๗๐] อนึ่ง ภิกษุใดถูกราคะครอบงำแล้ว มีจิตแปรปรวนแล้ว ถึงการจับต้องกายกับมาตุคาม คือจับมือก็ดี จับช้องผมก็ดี ลูบคลำอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งก็ดี เป็นสังฆาทิเสส”

สิกขาบทวิภังค์

{๓๗๖} [๒๗๑] คำว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ภิกษุใด คือ ผู้เช่นใด มีการงานอย่างใด มีชาติอย่างใด มีชื่ออย่างใด มีโคตรอย่างใด มีปกติอย่างใด มีธรรมเครื่องอยู่อย่างใด มีอารมณ์อย่างใด เป็นเถระก็ตาม เป็นนวกะก็ตาม เป็นมัชฌิมะก็ตาม นี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ‘อนี่ง ... ใด’คำว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่าเป็นผู้ขอ ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่าประพฤติภิกขาจริยวัตร ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่าทรงผืนผ้าที่ถูกทำลาย

แล้ว ชื่อว่าภิกษุ เพราะเรียกขานกัน ชื่อว่าภิกษุ เพราะตนปฏิญญา ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่าเป็นเอหิภิกษุ ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่าเป็นผู้อุปสมบทด้วยไตรสรณคมน์ ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่าเป็นผู้เจริญ ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่ามีสารธรรม ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่าเป็นพระเสขะ ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่าเป็นพระอเสขะ ชื่อว่าภิกษุ เพราะว่าเป็นผู้ที่สงฆ์พร้อมเพรียงกันอุปสมบทให้ด้วยญัตติจตุตถกรรมอันไม่กำเริบ ควรแก่ฐานะ บรรดาผู้ที่ชื่อว่าภิกษุเหล่านั้น ภิกษุผู้ที่สงฆ์พร้อมพรียงกันอุปสมบทให้ด้วยญัตติจตุตถกรรมอันไม่กำเริบ ควรแก่ฐานะนี้ทรงประสงค์ว่า ‘ภิกษุ’ ในข้อความตอนนี้ที่ชื่อว่า ถูกราคะครอบงำแล้ว คือ มีความกำหนัด มีความเพ่งเล็ง มีจิตปฏิพัทธ์

คำว่า แปรปรวนแล้ว ความว่า จิตที่กำหนัดแล้วก็แปรปรวน จิตที่โกรธแล้วก็แปรปรวน จิตที่หลงแล้วก็แปรปรวน แต่ที่ว่า แปรปรวนแล้ว ในข้อความตอนนี้ ทรงประสงค์ถึงจิตที่กำหนัดแล้ว

ที่ชื่อว่า มาตุคาม ได้แก่ หญิงมนุษย์ ไม่ใช่นางยักษ์ ไม่ใช่หญิงเปรต ไม่ใช่สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย โดยที่สุด แม้เด็กหญิงที่เกิดในวันนั้น ไม่ต้องพูดถึงหญิงที่โตกว่านั้น

คำว่า กับ คือ โดยความเป็นอันเดียวกัน

คำว่า ถึงการจับต้องกาย คือ ที่เรียกว่า ความประพฤติล่วงเกิน

ที่ชื่อว่า มือ คือ หมายเอาตั้งแต่ข้อศอกถึงปลายเล็บ

ที่ชื่อว่า ช้องผม ได้แก่ เป็นผมล้วนก็มี แซมด้วยด้ายก็มี แซมด้วยดอกไม้ก็มี แซมด้วยเงินก็มี แซมด้วยทองก็มี แซมด้วยแก้วมุกดาก็มี แซมด้วยแก้วมณีก็มี

ที่ชื่อว่า อวัยวะ คือ เว้นมือและช้องผมเสีย นอกนั้นชื่อว่าอวัยวะ

บทภาชนีย์

มาติกา

{๓๗๗} [๒๗๒] ที่ชื่อว่า ลูบคลำ คือ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้อง{๓๗๘} ที่ชื่อว่า ถูก คือ เพียงถูกต้อง

ที่ชื่อว่า คลำ คือ เคลื่อนมือไปข้างโน้นข้างนี้

ที่ชื่อว่า ลูบลง คือ ลูบลงข้างล่าง

ที่ชื่อว่า ลูบขึ้น คือ ลูบขึ้นข้างบน

ที่ชื่อว่า ทับ คือ กดลงข้างล่าง

ที่ชื่อว่า อุ้ม คือ ยกขึ้นข้างบน

ที่ชื่อว่า ฉุด คือ รั้งมา

ที่ชื่อว่า ผลัก คือ ผลักไป

ที่ชื่อว่า กด คือ จับอวัยวะกดลง

ที่ชื่อว่า บีบ คือ บีบกับวัตถุบางอย่าง

ที่ชื่อว่า จับ คือ เพียงจับเฉย ๆ

ที่ชื่อว่า ต้อง คือ เพียงแตะต้องเฉย ๆ

{๓๗๙} คำว่า สังฆาทิเสส ความว่า สงฆ์เท่านั้นให้ปริวาส ชักเข้าหาอาบัติเดิม ให้มานัต เรียกเข้าหมู่เพื่ออาบัตินั้น ไม่ใช่คณะมากรูป ไม่ใช่บุคคลรูปเดียว เพราะเหตุนั้นจึงตรัสเรียกว่า สังฆาทิเสส คำว่า สังฆาทิเสส เป็นการขนานนาม คือ เป็นชื่อของหมวดอาบัตินั้นแล แม้เพราะเหตุนั้น จึงตรัสเรียกว่า สังฆาทิเสส

บทภาชนีย์

ภิกขุเปยยาล

หญิง - กายต่อกาย

{๓๘๐} [๒๗๓] เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของหญิงด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติสังฆาทิเสสเป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสงสัยและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์และมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย

บัณเฑาะก์ – กายต่อกาย

เป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์และมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัยเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสงสัยและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ

เป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ

เป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ

ชาย – กายต่อกาย

เป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของชายด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสงสัยและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ

เป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้อง ซึ่งกายของชายด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์และมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ

สัตว์ดิรัจฉาน – กายต่อกาย

เป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสงสัยและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ

เป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ

เป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์และมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ

เป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ

จบ เอกมูลกนัย

หญิงสองคน – กายต่อกาย

{๓๘๑} [๒๗๔] เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคน และมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของหญิงทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติสังฆาทิเสส ๒ ตัวเป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสงสัยหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องด้วยกาย ๑ ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัว

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัวเป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัว

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัว

บัณเฑาะก์สองคน - กายต่อกาย

เป็นบัณเฑาะก์สองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัวเป็นบัณเฑาะก์สองคน ๑ ภิกษุมีความสงสัยบัณเฑาะก์ทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นบัณเฑาะก์สองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองคน และมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นบัณเฑาะก์สองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นบัณเฑาะก์สองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

ชายสองคน – กายต่อกาย

เป็นชายสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

เป็นชายสองคน ๑ ภิกษุมีความสงสัยชายทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

เป็นชายสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นชายสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

เป็นชายสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

สัตว์ดิรัจฉานสองตัว – กายต่อกาย

เป็นสัตว์ดิรัจฉานสองตัว ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองตัวและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองตัวด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นสัตว์ดิรัจฉานสองตัว ๑ ภิกษุมีความสงสัยสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองตัวและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองตัวด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นสัตว์ดิรัจฉานสองตัว ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองตัวและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองตัวด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

เป็นสัตว์ดิรัจฉานสองตัว ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองตัวและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองตัวด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

เป็นสัตว์ดิรัจฉานสองตัว ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองตัวและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองตัวด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

หญิงและบัณเฑาะก์ – กายต่อกาย

{๓๘๒} [๒๗๕] เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติสังฆาทิเสสเป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสงสัยทั้งสองคน และมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัย

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัวเป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัยเป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัย

หญิงและชาย – กายต่อกาย

เป็นหญิงและเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติสังฆาทิเสสเป็นหญิงและเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสงสัยทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและชายทังสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัย

เป็นหญิงและเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัยเป็นหญิงและเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัยเป็นหญิงและเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัย

หญิงและสัตว์ดิรัจฉาน – กายต่อกาย

เป็นหญิงและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติสังฆาทิเสส

เป็นหญิงและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสงสัยทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัยเป็นหญิงและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัยเป็นหญิงและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัยเป็นหญิงและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัย

บัณเฑาะก์และชาย – กายต่อกาย

เป็นบัณเฑาะก์และเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์และชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัยเป็นบัณเฑาะก์และเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสงสัยทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์และชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

เป็นบัณเฑาะก์และเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์และชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

เป็นบัณเฑาะก์และเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์และชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นบัณเฑาะก์และเป็นชาย ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ตๅอง ซึ่งกายของบัณเฑาะก์และชายทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

บัณเฑาะก์และสัตว์ดิรัจฉาน – กายต่อกาย

เป็นบัณเฑาะก์และเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์และสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัยเป็นบัณเฑาะก์และเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสงสัยทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์และสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

เป็นบัณเฑาะก์และเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์และสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นบัณเฑาะก์และเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของ ัณเฑาะก์และสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นบัณเฑาะก์และเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของบัณเฑาะก์และสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

ชายและสัตว์ดิรัจฉาน – กายต่อกาย

เป็นชายและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นชายทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของชายและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นชายและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสงสัยทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นชายและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นชายและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัวเป็นชายและเป็นสัตว์ดิรัจฉาน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ทั้งสองและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของชายและสัตว์ดิรัจฉานทั้งสองด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

จบ ทุมูลกนัย

หญิง – ของเนื่องด้วยกายกับกาย

{๓๘๓} [๒๗๖] เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของหญิงด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของหญิงทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัย ...

หญิง – กายกับของเนื่องด้วยกาย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของหญิงด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงทั้งสองคนด้วยของเนื่องด้วย กาย ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัย ...

หญิง – ของเนื่องด้วยกายกับของเนื่องด้วยกาย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของหญิงด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของหญิงทั้งสองคนด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว

หญิง – ของที่โยนกับกาย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำซึ่งกายของหญิงด้วยของที่โยนไป ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำซึ่งกายของหญิงทั้งสองคนด้วยของที่โยนไป ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำซึ่งกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยของที่โยนไป ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

หญิง – ของที่โยนกับของเนื่องด้วยกาย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูกคลำซึ่งของเนื่องด้วยกายของหญิงด้วยของที่โยนไป ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำซึ่งของเนื่องด้วยกายของหญิงทั้งสองคนด้วยของที่โยนไป ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำซึ่งของเนื่องด้วยกายของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยของที่โยนไป ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

หญิง - ของที่โยนกับของที่โยน

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำซึ่งของที่โยนมาของหญิงด้วยของที่โยนไป ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำซึ่งของที่โยนมาของหญิงทั้งสองคนด้วยของที่โยนไป ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ถูก คลำซึ่งของที่โยนมาของหญิงและบัณเฑาะก์ทั้งสองคนด้วยของที่โยนไป ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

จบ ภิกขุเปยยาล

อิตถีเปยยาล

หญิง – กายกับกาย

{๓๘๔} [๒๗๗] เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ หญิงถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของภิกษุด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติสังฆาทิเสส ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของภิกษุด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติสังฆาทิเสส ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของภิกษุด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติสังฆาทิเสส ...

หญิง – กายกับของเนื่องด้วยกาย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ หญิงถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของภิกษุด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของภิกษุด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของภิกษุด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัย ...

หญิง – ของเนื่องด้วยกายกับกาย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ หญิงถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายของภิกษุด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของภิกษุด้วย

ของเนื่องด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งกายของภิกษุด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏกับอาบัติถุลลัจจัย ...

หญิง – ของเนื่องด้วยกายกับของเนื่องด้วยกาย

[๒๗๘] เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ หญิงถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของภิกษุด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของภิกษุด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำ ... จับ ต้องซึ่งของเนื่องด้วยกายของภิกษุด้วยของเนื่องด้วยกาย ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

หญิง – ของที่โยนกับกาย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ หญิงถูก คลำซึ่งกายของภิกษุด้วยของที่โยนไป ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำซึ่งกายของภิกษุด้วยของที่โยนไป ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำซึ่งกายของภิกษุด้วยของ ี่โยนไป ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

หญิง - ของที่โยนกับของเนื่องด้วยกาย

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ หญิงถูก คลำซึ่งของเนื่องด้วยกายของภิกษุด้วยของที่โยนไป ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำซึ่งของเนื่องด้วยกายของภิกษุด้วยของที่โยนไป ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำซึ่งของเนื่องด้วยกายของภิกษุด้วยของที่โยนไป ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

หญิง – ของที่โยนกับของที่โยน

เป็นหญิง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงและมีความกำหนัด ๑ หญิงถูก คลำซึ่งของที่โยนมาของภิกษุด้วยของที่โยนไป ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ...

เป็นหญิงสองคน ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำซึ่งของที่โยนมาของภิกษุด้วยของที่โยนไป ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

เป็นหญิงและเป็นบัณเฑาะก์ ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นหญิงทั้งสองคนและมีความกำหนัด ๑ ทั้งสองคนถูก คลำซึ่งของที่โยนมาของภิกษุด้วยของที่โยนไป ๑ ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ๑ ต้องอาบัติทุกกฏ ๒ ตัว ...

จบ อิตถีเปยยาล

{๓๘๕} [๒๗๙] ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย แต่ไม่รับรู้การสัมผัส ต้องอาบัติทุกกฏ

ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ แต่ไม่พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ไม่ต้องอาบัติ

ภิกษุมีความประสงค์จะเสพ แต่ไม่พยายามด้วยกาย และไม่รับรู้การสัมผัส ไม่ต้องอาบัติ

ภิกษุมีความประสงค์จะให้พ้น พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ไม่ต้องอาบัติ

ภิกษุมีความประสงค์จะให้พ้น พยายามด้วยกาย แต่ไม่รับรู้การสัมผัส ไม่ต้องอาบัติ

ภิกษุมีความประสงค์จะให้พ้น แต่ไม่พยายามด้วยกาย รับรู้การสัมผัส ไม่ต้องอาบัติ

ภิกษุมีความประสงค์จะให้พ้น แต่ไม่พยายามด้วยกาย และไม่รับรู้การสัมผัส ไม่ต้องอาบัติ

อนาปัตติวาร

{๓๘๖} [๒๘๐] ภิกษุผู้ไม่จงใจถูกต้อง ๑ ภิกษุถูกต้องด้วยไม่มีสติ ๑ ภิกษุผู้ไม่รู้ ๑ ภิกษุผู้ไม่ยินดี ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุผู้มีจิตฟุ้งซ่าน ๑ ภิกษุผู้กระสับกระส่ายเพราะเวทนา ๑ ภิกษุผู้เป็นต้นบัญญัติ ๑ ภิกษุเหล่านี้ไม่ต้องอาบัติแล

คาถารวมเรื่องวินีตวัตถุ

{๓๘๗} เรื่องมารดา เรื่องธิดา เรื่องพี่น้องหญิง เรื่องภรรยา

เรื่องนางยักษ์ เรื่องบัณเฑาะก์ เรื่องหญิงหลับ เรื่องหญิงตาย

เรื่องสัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย เรื่องตุ๊กตาไม้ เรื่องฉุดต่อ ๆ กัน

เรื่องสะพาน เรื่องหนทาง เรื่องต้นไม้ เรื่องเรือ เรื่องเชือก

เรื่องท่อนไม้ เรื่องดันด้วยบาตร เรื่องไหว้ เรื่องพยายามแต่

มิได้แตะต้อง

วินีตวัตถุ

เรื่องมารดา

{๓๘๘} [๒๘๑] ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายมารดาด้วยความรักฉันแม่ลูก เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติทุกกฏ” (๑)

เรื่องธิดา

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายธิดาด้วยความรักฉันพ่อลูก เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติทุกกฏ” (๒)

เรื่องพี่น้องหญิง

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายพี่น้องหญิงด้วยความรักฉันพี่น้อง เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติทุกกฏ” (๓)

เรื่องภรรยา

{๓๘๙} ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายอดีตภรรยา เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้ว” (๔)

เรื่องนางยักษ์

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายนางยักษ์ เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติถุลลัจจัย” (๕)

เรื่องบัณเฑาะก์

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายบัณเฑาะก์ เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่อง

นั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติถุลลัจจัย” (๖)

เรื่องหญิงหลับ

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายหญิงนอนหลับ เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้ว” (๗)

เรื่องหญิงตาย

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายหญิงที่ตายแล้ว เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติถุลลัจจัย” (๘)

เรื่องสัตว์ดิรัจฉานเพศเมีย

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายสัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติทุกกฏ” (๙)

เรื่องตุ๊กตาไม้

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งจับต้องกายตุ๊กตาไม้ เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติทุกกฏ” (๑๐)

เรื่องฉุดต่อ ๆ กัน

{๓๙๐} [๒๘๒] ก็โดยสมัยนั้นแล หญิงจำนวนมากเอาแขนต่อ ๆ กันโอบพาภิกษุรูปหนึ่งไป ภิกษุนั้นได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอยินดีไหม”“ข้าพระพุทธเจ้าไม่ยินดี พระพุทธเจ้าข้า”

“ดูก่อนภิกษุ ภิกษุผู้ไม่ยินดี ไม่ต้องอาบัติ” (๑๑)

เรื่องสะพาน

{๓๙๑} ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งมีความกำหนัดจึงเขย่าสะพานที่หญิงเดินขึ้นไป เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติทุกกฏ” (๑๒)

เรื่องหนทาง

{๓๙๒} ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งพบหญิงเดินสวนทางมา มีความกำหนัดจึงใช้ไหล่กระทบ เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัตสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้ว” (๑๓)

เรื่องต้นไม้

{๓๙๓} ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งมีความกำหนัดจึงเขย่าต้นไม้ที่หญิงขึ้นไป เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติทุกกฏ” (๑๔)

เรื่องเรือ

{๓๙๔} ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งมีความกำหนัดโคลงเรือที่หญิงนั่งอยู่ เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติทุกกฏ” (๑๕)

เรื่องเชือก

{๓๙๕} ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งมีความกำหนัดกระตุกเชือกที่หญิงจับไว้ เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติถุลลัจจัย” (๑๖)

เรื่องท่อนไม้

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งมีความกำหนัดดึงท่อนไม้ที่หญิงถือไว้ เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติถุลลัจจัย” (๑๗)

เรื่องดันด้วยบาตร

{๓๙๖} ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งมีความกำหนัดใช้บาตรดันหญิง เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติถุลลัจจัย” (๑๘)

เรื่องไหว้

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งมีความกำหนัดยกเท้าขึ้นถูกหญิงที่กำลังไหว้อยู่ เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้ว” (๑๙)

เรื่องพยายามแต่มิได้แตะต้อง

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งพยายามว่าจะจับหญิง แต่มิได้แตะต้อง เธอได้มีความกังวลใจว่า “เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้วกระมังหนอ” จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติทุกกฏ” (๒๐)

จบ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒

๓. ทุฏฐุลลวาจาสิกขาบท

ว่าด้วยการพูดเกี้ยวหญิง

เรื่องพระอุทายี

{๓๙๗} [๒๘๓] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้น ท่านพระอุทายีอยู่ที่ในป่า หญิงหลายคนได้พากันไปยังอาราม มีความประสงค์จะชมวิหาร จึงเข้าไปหาท่านพระอุทายีจนถึงที่อยู่ ครั้นแล้วกราบเรียนท่านว่า “พวกดิฉันประสงค์จะชมวิหารของพระคุณเจ้า เจ้าค่ะ”

จึงท่านพระอุทายีเชิญหญิงเหล่านั้นให้ชมวิหารแล้วกล่าวชมบ้าง กล่าวติบ้าง ขอบ้าง อ้อนวอนบ้าง ถามบ้าง ย้อนถามบ้าง บอกบ้าง สอนบ้าง ด่าบ้าง พาดพิงถึงวัจมรรค (ทวารหนัก) ปัสสาวมรรค (ทวารเบา) ของหญิงเหล่านั้น หญิงเหล่านั้นพวกที่ขาดความเกรงกลัว ใจนักเลง ไม่มียางอาย บ้างก็ยิ้มพราย บ้างก็พูดยอ บ้างก็ซิกซี้ บ้างก็พูดหยอกเอินกับท่านพระอุทายี ส่วนผู้ที่มีความละอายใจก็เลี่ยงออกไปแล้วโพนทนากะภิกษุทั้งหลายว่า “ท่านเจ้าข้า คำนี้ไม่สมควร ไม่เหมาะ แม้สามีพูดอย่างนี้พวกดิฉันยังไม่ปรารถนาเลย พระคุณเจ้าอุทายีพูดอย่างนี้จะปรารถนาได้อย่างไร”บรรดาภิกษุผู้มักน้อย สันโดษ มีความละอาย มีความรังเกียจ ใคร่ต่อสิกขา ต่างพากันเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า “ไฉนท่านพระอุทายี จึงได้พูดเคาะมาตุคามด้วยวาจาอันชั่วหยาบเล่า” แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า

ทรงประชุมสงฆ์บัญญัติสิกขาบท

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งให้ประชุมภิกษุสงฆ์ในเพราะเหตุเป็นเค้ามูลนั้น ในเพราะเหตุแรกเกิดนั้น แล้วตรัสสอบถามท่านพระอุทายี