อาการแห่งอวหาร เล่ม ๑

ภิกษุผู้รับคำสั่งนั้นตอบว่า “ท่านสั่งผมแล้ว” แล้วไปลักทรัพย์นั้นมาได้ ภิกษุผู้สั่งเดิมไม่ต้องอาบัติ ภิกษุผู้ลักต้องอาบัติปาราชิกภิกษุสั่งภิกษุว่า “ท่านจงลักทรัพย์ชื่อนี้” ต้องอาบัติทุกกฏ ภิกษุผู้สั่งนั้นครั้นสั่งภิกษุนั้นแล้วเกิดความกังวลใจจึงพูดให้ได้ยินว่า “อย่าลักเลย” ภิกษุผู้รับคำสั่งนั้นตอบว่าก็ดีเหมือนกันแล้วงดเสีย ไม่ต้องอาบัติทั้งสองรูป

องค์แห่งอาบัติ ๕ อย่าง

{๑๒๒} [๑๒๒] ภิกษุผู้ถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติปาราชิกด้วยอาการ ๕ อย่าง คือ

๑. ทรัพย์มีผู้อื่นครอบครอง

๒. มีความสำคัญว่าเป็นทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๓. ทรัพย์มีค่ามากได้ราคา ๕ มาสกหรือเกินกว่า ๕ มาสก

๔. มีไถยจิตปรากฏขึ้น

๕. ภิกษุจับต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้ไหว ต้องอาบัติถุลลัจจัย ทำให้เคลื่อนจากที่ตั้ง ต้องอาบัติปาราชิก[๑๒๓] ภิกษุผู้ถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติถุลลัจจัยด้วยอาการ ๕ อย่าง คือ

๑. ทรัพย์มีผู้อื่นครอบครอง

๒. มีความสำคัญว่าเป็นทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๓. ทรัพย์มีค่าน้อย ได้ราคาเกิน ๑ มาสก หรือหย่อนกว่า ๕ มาสก

๔. มีไถยจิตปรากฏขึ้น

๕. ภิกษุจับต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้ไหว ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้เคลื่อนจากที่ตั้ง ต้องอาบัติถุลลัจจัย

[๑๒๔] ภิกษุผู้ถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติทุกกฏด้วยอาการ ๕ อย่าง คือ

๑. ทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๒. มีความสำคัญว่าเป็นทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๓. ทรัพย์มีค่าน้อย ได้ราคา ๑ มาสกหรือหย่อนกว่า ๑ มาสก

๔. มีไถยจิตปรากฏขึ้น

๕. ภิกษุจับต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้ไหว ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้เคลื่อนจากที่ตั้ง ต้องอาบัติทุกกฏ

องค์แห่งอาบัติ ๖ อย่าง

{๑๒๓} [๑๒๕] ภิกษุผู้ถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติปาราชิกด้วยอาการ ๖ อย่าง คือ

๑. ไม่มีความสำคัญว่าเป็นของของตน

๒. ไม่ได้ถือเอาด้วยวิสาสะ

๓. ไม่ได้ถือเอาเป็นของขอยืม

๔. ทรัพย์มีค่ามาก ได้ราคา ๕ มาสก หรือเกินกว่า ๕ มาสก

๕. มีไถยจิตปรากฏขึ้น

๖. ภิกษุจับต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้ไหว ต้องอาบัติถุลลัจจัย ทำให้เคลื่อนจากที่ตั้ง ต้องอาบัติปาราชิก[๑๒๖] ภิกษุผู้ถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติถุลลัจจัยด้วยอาการ ๖ อย่าง คือ

๑. ไม่มีความสำคัญว่าเป็นของของตน

๒. ไม่ได้ถือเอาด้วยวิสาสะ

๓. ไม่ได้ถือเอาเป็นของขอยืม

๔. ทรัพย์มีค่าน้อย ได้ราคาเกิน ๑ มาสกหรือหย่อนว่า ๕ มาสก

๕. มีไถยจิตปรากฏขึ้น

๖. ภิกษุจับต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้ไหว ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้เคลื่อนจากที่ตั้ง ต้องอาบัติถุลลัจจัย[๑๒๗] ภิกษุผู้ถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติทุกกฏด้วยอาการ ๖ อย่าง คือ

๑. ไม่มีความสำคัญว่าเป็นของของตน

๒. ไม่ได้ถือเอาด้วยวิสาสะ

๓. ไม่ได้ถือเอาเป็นของขอยืม

๔. ทรัพย์มีค่าน้อย ได้ราคา ๑ มาสกหรือหย่อนกว่า ๑ มาสก

๕. มีไถยจิตปรากฏขึ้น

๖. ภิกษุจับต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้ไหว ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้เคลื่อนจากที่ตั้ง ต้องอาบัติทุกกฏ

องค์แห่งอาบัติทุกกฏ ๕ อย่าง

{๑๒๔} [๑๒๘] ภิกษุผู้ถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติทุกกฏด้วยอาการ ๕ อย่าง คือ

๑. มิใช่ทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๒. มีความสำคัญว่าเป็นทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๓. ทรัพย์มีค่ามาก ได้ราคา ๕ มาสก หรือเกินกว่า ๕ มาสก

๔. มีไถยจิตปรากฏขึ้น

๕. ภิกษุจับต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้ไหว ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้เคลื่อนจากที่ตั้ง ต้องอาบัติทุกกฏ[๑๒๙] ภิกษุผู้ถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติทุกกฏด้วยอาการ ๕ อย่าง คือ

๑. มิใช่ทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๒. มีความสำคัญว่าเป็นทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๓. ทรัพย์มีค่าน้อย ได้ราคาเกิน ๑ มาสก หรือหย่อนกว่า ๕ มาสก

๔. มีไถยจิตปรากฏขึ้น

๕. ภิกษุจับต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้ไหว ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้เคลื่อนจากที่ตั้ง ต้องอาบัติทุกกฏ[๑๓๐] ภิกษุผู้ถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติทุกกฏด้วยอาการ ๕ อย่าง คือ

๑. มิใช่ทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๒. มีความสำคัญว่าเป็นทรัพย์ที่มีผู้อื่นครอบครอง

๓. ทรัพย์มีค่าน้อย ได้ราคา ๑ มาสก หรือหย่อนกว่า ๑ มาสก

๔. มีไถยจิตปรากฎขึ้น

๕. ภิกษุจับต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้ไหว ต้องอาบัติทุกกฏ ทำให้เคลื่อนจากที่ตั้ง ต้องอาบัติทุกกฏ

อนาปัตติวาร

{๑๒๕} [๑๓๑] ภิกษุเหล่านื้ใม่ต้องอาบัติ คือ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นของของตน ๑ ภิกษุถือเอาด้วยวิสาสะ ๑ ภิกษุถือเอาเป็นของขอยืม ๑ ภิกษุถือเอาทรัพย์อันเปรตครอบครอง ๑ ภิกษุถือเอาทรัพย์อันสัตวัดิรัจฉานครอบครอง ๑ ภิกษุมีความสำคัญว่าเป็นของบังสุกุล ๑ ภิกษุผู้วิกลจริต ๑ ภิกษุผู้เป็นต้นบัญญัติ ๑

จบ ปฐมภาณวารในอทินนาทานสิกขาบท

คาถารวมเรื่องวินีตวัตถุ

{๑๒๖} พระอุบาลีเถระชี้แจง เรื่องช่างย้อม ๕ เรื่อง

เรื่องผ้าคลุมเตียง ๔ เรื่อง เรื่องกลางคืน ๕ เรื่อง

เรื่องทรัพย์ที่ภิกษุนำไปเอง ๕ เรื่อง เรื่องตอบตามคำถามนำ ๕ เรื่อง

เรื่องลม ๒ เรื่อง เรื่องศพที่ยังสด ๑ เรื่อง

เรื่องสับเปลี่ยนสลาก ๑ เรื่อง เรื่องเรือนไฟ ๑ เรื่อง

เรื่องเนื้อเดนสัตว์ ๕ เรื่อง เรื่องส่วนไม่มีมูล ๕ เรื่อง

เรื่องข้าวสุกในสมัยข้าวแพง ๑ เรื่อง เรื่องเนื้อในสมัยข้าวแพง ๑ เรื่อง

เรื่องขนมในสมัยข้าวแพง ๑ เรื่อง เรื่องน้ำตาลกรวด ๑ เรื่อง

เรื่องขนมต้ม ๑ เรื่อง เรื่องบริขาร ๕ เรื่อง

เรื่องถุง ๑ เรื่อง เรื่องฟูก ๑ เรื่อง

เรื่องราวจีวร ๑ เรื่อง เรื่องไม่ออกไป ๑ เรื่อง

เรื่องถือวิสาสะฉันของเคี้ยว ๑ เรื่อง เรื่องสำคัญว่าของตน ๒ เรื่อง

เรื่องไม่ลัก ๗ เรื่อง เรื่องลัก ๗ เรื่อง

เรื่องลักของสงฆ์ ๗ เรื่อง เรื่องลักดอกไม้ ๒ เรื่อง

เรื่องพูดตามคำสั่ง ๓ เรื่อง เรื่องนำแก้วมณีล่วงด่านภาษี ๓ เรื่อง

เรื่องปล่อยหมู ๒ เรื่อง เรื่องปล่อยเนื้อ ๒ เรื่อง