arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ · ตติยปาราชิกสิกขาบท

อนาปัตติวาร เล่ม ๑

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๖ ในตติยปาราชิกสิกขาบทมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

อนาปัตติวาร

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ ตติยปาราชิกสิกขาบท อนาปัตติวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑ หน้า ๑๐๔–๑๐๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑ หน้า ๑๕๐–๑๕๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อนาปตฺติ อสญฺจิจฺจ อชานนฺตสฺส นมรณาธิปฺปายสฺส อุมฺมตฺตกสฺส ขิตฺตจิตฺตสฺส เวทนาฏฺฏสฺส (๑) อาทิกมฺมิกสฺสาติ. มนุสฺสวิคฺคหปาราชิกมฺหิ ปฐมภาณวารํ นิฏฺฐิตํ. _________ วินีตวตฺถุอุทฺทานคาถา

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑อิ. ฉ. ‘ขิตฺตจิตฺตสฺส เวทนาฏฺฏสฺสา’ติ อิทํ นตฺถิ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

๑. ภิกษุไม่จงใจ

๒. ภิกษุไม่รู้

๓. ภิกษุไม่มีความประสงค์จะฆ่า

๔. ภิกษุวิกลจริต

๕. ภิกษุมีจิตฟุ้งซ่าน

๖. ภิกษุกระสับกระส่ายเพราะเวทนา

๗. ภิกษุต้นบัญญัติ

ปฐมภาณวาร ในมนุสสวิคคหปาราชิก จบ

จบ อนาปัตติวาร