พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ · จตุตถปาราชิกสิกขาบท
อนาปัตติวาร เล่ม ๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๙ ในจตุตถปาราชิกสิกขาบทมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ จตุตถปาราชิกสิกขาบท อนาปัตติวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑ หน้า ๕๒๗–๕๒๗
อนาปัตติวาร
{๒๘๑} [๒๒๒] ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ
ภิกษุผู้สำคัญว่าได้บรรลุ ๑ ภิกษุผู้ไม่ประสงค์จะกล่าวอวด ๑ ภิกษุผู้วิกลจริต ๑ ภิกษุผู้มีจิตฟุ้งซ่าน ๑ ภิกษุผู้กระสับกระส่ายเพราะเวทนา ๑ ภิกษุผู้เป็นต้นบัญญัติ ๑
คาถารวมเรื่องวินีตวัตถุ
{๒๘๒} เรื่องสำคัญว่าได้บรรลุ ๑ เรื่อง เรื่องอยู่ป่า ๑ เรื่อง
เรื่องเที่ยวบิณฑบาต ๑ เรื่อง เรื่องอุปัชฌาย์ ๒ เรื่อง
เรื่องอิริยาบถ ๔ เรื่อง เรื่องละสังโยชน์ ๑ เรื่อง
เรื่องธรรมในที่ลับ ๒ เรื่อง เรื่องวิหาร ๑ เรื่อง
เรื่องบำรุง ๑ เรื่อง เรื่องทำไม่ยาก ๑ เรื่อง
เรื่องความเพียร ๑ เรื่อง เรื่องไม่กลัวความตาย ๑ เรื่อง
เรื่องเดือดร้อนใจ ๑ เรื่อง เรื่องประกอบชอบ ๑ เรื่อง
เรื่องปรารภความเพียร ๑ เรื่อง เรื่องประกอบความเพียร ๑ เรื่อง
เรื่องอดกลั้นเวทนา ๒ เรื่อง เรื่องพราหมณ์ ๕ เรื่อง
เรื่องพยากรณ์มรรคผล ๓ เรื่อง เรื่องครองเรือน ๑ เรื่อง
เรื่องห้ามกาม ๑ เรื่อง เรื่องยินดี ๑ เรื่อง
เรื่องหลีกไป ๑ เรื่อง เรื่องอัฏฐิสังขลิกเปรต ๑ เรื่อง
เรื่องมังสเปสิเปรต เคยเป็นนายโคฆาตก์ ๑ เรื่อง
เรื่องมังสปิณฑเปรต เคยเป็นพรานนก ๑ เรื่อง
เรื่องนิจฉวิเปรต เคยเป็นคนฆ่าแกะ ๑ เรื่อง
เรื่องอสิโลมเปรต เคยเป็นคนฆ่าสุกร ๑ เรื่อง
จบ อนาปัตติวาร