คำนิคม เล่ม ๓

๗. อธิกรณสมถะ

{๕๐๓}อนึ่ง แม่เจ้าทั้งหลาย ก็ธรรมคืออธิกรณสมถะ ๗ ประการ เหล่า นี้แลมาสู่อุทเทส คือ

[๑๒๔๒] เพื่อระงับอธิกรณ์ที่เกิดแล้วและเกิดแล้ว พึงให้สัมมุขาวินัย ระเบียบอันพึงทำในที่พร้อมหน้า ๑ พึงให้สติวินัยระเบียบที่ยกสติขึ้น เป็นหลัก ๑ พึงให้อมูฬหวินัย ระเบียบที่ให้แก่ภิกษุณีผู้หายเป็นบ้าแล้ว ๑ ปฏิญญาตกรณะ ทำตามสารภาพ ๑ เยภุยยสิกา วินิจฉัยอาศัยความเห็น ข้างมาก ๑ ตัสสปาปิยัสสิกา กิริยาที่ลงโทษแก่ผู้ผิด ๑ ติณวัตถารกะ ระเบียบดังกลบไว้ด้วยหญ้า ๑

บทสรุป

แม่เจ้าทั้งหลาย ธรรมคืออธิกรณสมถะ ๗ ประการ ข้าพเจ้ายกขึ้น แสดงแล้วแลข้าพเจ้าขอถามแม่เจ้าทั้งหลายในธรรมคืออธิกรณสมถะ เหล่านั้นว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้ง ที่ ๒ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้ง ที่ ๓ ว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ” แม่เจ้าทั้งหลายบริสุทธิ์ แล้วในธรรมคืออธิกรณสมถะเหล่านี้ เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าขอทรงความ ข้อนี้ไว้ด้วยอาการอย่างนี้

จบ อธิกรณสมถะ

คำนิคม

แม่เจ้าทั้งหลาย นิทานข้าพเจ้ายกขึ้นแสดงแล้ว

ธรรมคือปาราชิก ๘ สิกขาบท ข้าพเจ้าขึ้นยกแสดงแล้ว

ธรรมคือสังฆาทิเสส ๑๗ สิกขาบท ข้าพเจ้าขึ้นยกแสดงแล้ว

ธรรมคือนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ สิกขาบท ข้าพเจ้าขึ้นยกแสดงแล้ว

ธรรมคือปาจิตตีย์ ๑๖๖ สิกขาบท ข้าพเจ้าขึ้นยกแสดงแล้ว

ธรรมคือปาฏิเทสนียะ ๘ สิกขาบท ข้าพเจ้าขึ้นยกแสดงแล้ว

ธรรมคือเสขะยะทั้งหลาย ข้าพเจ้าขึ้นยกแสดงแล้ว

ธรรมคืออธิกรณสมถะ ๗ ประการ ข้าพเจ้าขึ้นยกแสดงแล้ว

สิกขาบทของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นมีเท่านี้ มาในพระปาติโมกข์ นับเนื่องในพระปาติโมกข์มาสู่อุทเทสทุกกึ่งเดืนพวกเราทั้งหมดนี้แลพึงเป็นผู้พร้อมเพรียงกันร่วมใจกัน ไม่วิวาทกันศึกษาในพระปาติโมกข์นั้นเทอญ

จบ พระบาลีภิกขุนีวิภังค์