บทสรุป เล่ม ๓

อนาปัตติวาร

{๙๑} [๗๓๒] ภิกษุณียังไม่ถูกสวดสมนุภาสน์ ๑ ภิกษุณียอมสละ ๑ ภิกษุณี ผู้วิกลจริต ๑ ภิกษุณีผู้เป็นต้นบัญญัติ ๑ ภิกษุณีเหล่านี้ไม่ต้องอาบัติแล

จบ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๑๐

บทสรุป

{๙๒}แม่เจ้าทั้งหลาย ธรรมคือสังฆาทิเสส ๑๗ สิกขาบท ข้าพเจ้ายกขึ้น แสดงแล้วแล ๙ สิกขาบทให้ต้องอาบัติเมื่อแรกทำ ๘ สิกขาบทให้ต้องอาบัติ เมื่อสวดสมนุภาสน์ครบสามจบ ซึ่งภิกษุณีล่วงสิกขาบทใดสิกขาบทหนึ่งแล้ว ภิกษุณีนั้นต้องประพฤติปักขมานัตในสงฆ์สองฝ่ายเมื่อภิกษุณีประพฤติ มานัตแล้ว ภิกษุณีสงฆ์ที่มีคณะ ๒๐ รูปอยู่ในสีมาใด พึงเรียกภิกษุณีนั้นเข้าหมู่ในสีมานั้น หากภิกษุณีสงฆ์มีคณะ ๒๐ รูปหย่อนแม้รูปเดียว พึงเรียก ภิกษุณีนั้นเข้าหมู่ ภิกษุณีนั้นก็ไม่เป็นอันสงฆ์เรียกเข้าหมู่แล้ว และภิกษุณี เหล่านั้นควรถูกตำหนิด้วย นี้เป็นการปฏิบัติชอบในกรรมนั้นข้าพเจ้าขอถามแม่เจ้าทั้งหลายในธรรมคือสังฆาทิเสสเหล่านั้นว่า ‘ท่าน ทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ’ ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๒ ว่า ‘ท่านทั้งหลาย เป็นผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ’ ข้าพเจ้าขอถามแม้ครั้งที่ ๓ ว่า ‘ท่านทั้งหลายเป็น ผู้บริสุทธิ์แล้วหรือ’ แม่เจ้าทั้งหลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วในธรรมคือสังฆาทิเสส เหล่านี้ เหตุนั้นจึงนิ่ง ข้าพเจ้าขอทรงความข้อนี้ไว้ด้วยอาการอย่างนี้แล

จบ สังฆาทิเสส ๑๗ สิกขาบท

จบ สังฆาทิเสสกัณฑ์ในภิกขุนีวิภังค์

๓. นิสสัคคิยกัณฑ์

แม่เจ้าทั้งหลาย อนึ่ง ธรรมคือนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ สิกขาบทนี้ แลมาสู่อุทเทส

๑. ปัตตวรรค

สิกขาบทที่ ๑

ว่าด้วยภิกษุณีสะสมบาตร

{๙๓} [๗๓๓] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหาร เชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ภิกษุณีฉัพพัคคีย์พากันสะสมบาตรไว้เป็นอันมากชาวบ้านเดินเที่ยวชม วิหาร เห็นเข้าจึงพากันเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า “ไฉนภิกษุณี ทั้งหลายจึงได้ทำการสะสมบาตรไว้เป็นอันมากเล่า ท่านจักทำการค้าบาตร หรือจักออกร้านค้าเครื่องภาชนะ”