พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน
สนิทัสสนัตติกอาสวทุกนสนิทัสสนัตติกโนอาสวทุกะ เล่ม ๔๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๗๖–๕๙๙ (Royal Thai)14/19 in อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน สนิทัสสนัตติกอาสวทุกนสนิทัสสนัตติกโนอาสวทุกะ (Royal Thai Volume 45 · Mahachula Volume 45 · Mahamakut Volume 91 · Chaloem Phrakiat Volume 45)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 45, pp. 350–355
{๕๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๔. อาสวทุกะ
{๕๗๖} [๑๐๑] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๗๗} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๕๗๘} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะและที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๗๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๕. สาสวทุกะ
{๕๘๐} [๑๐๒] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๘๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๕๘๒} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๖. อาสวสัมปยุตตทุกะ
{๕๘๔} [๑๐๓] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะและที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๕๘๖} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๕๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๗. อาสวสาสวทุกะ
{๕๘๘} [๑๐๔] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะ และที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะ และที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะและที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๘๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๕๙๐} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะและที่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะและที่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๙๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๘. อาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ
{๕๙๒} [๑๐๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะ และที่สัมปยุตด้วยอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่
วิปปยุตจากอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะและที่สัมปยุตด้วยอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะและที่ไม่วิปปยุตตจากอาสวะ และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะ และที่สัมปยุตด้วยอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๙๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๕๙๔} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่วิปปยุตตจากอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะและที่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๕๙๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๙. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ
{๕๙๖} [๑๐๖] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๕๙๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๕๙๘} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่ไม่เป็นอารมณ์อาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย …
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ และที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๙๙} ในเหตุปัจจัยมี ๖ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๒๐ - ๕๔. สัญโญชนาทิทุกะ
{๖๐๐} [๑๐๗] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นสัญโญชน์ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นสัญโญชน์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
[๑๐๘] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นคันถะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นคันถะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นโอฆะ อาศัย
End of สนิทัสสนัตติกอาสวทุกนสนิทัสสนัตติกโนอาสวทุกะ