พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน
นกุสลัตติกนหีนัตติกกสลัตติกหีนัตติกะ เล่ม ๔๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๙๖๘–๑๐๐๕ (Royal Thai)3/8 in ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน นกุสลัตติกนหีนัตติกกสลัตติกหีนัตติกะ (Royal Thai Volume 45 · Mahachula Volume 45 · Mahamakut Volume 91 · Chaloem Phrakiat Volume 45)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 45, pp. 570–574
๑. กุสลติกะ ๑๒. ปริตตารัมมณติกะ
{๙๖๒} [๑๖] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีปริตตะเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๖๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๖๔} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีมหัคคตะเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีมหัคคตะเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๖๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๖๖} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีอัปปมาณะเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีอัปปมาณะเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๖๗} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๓. หีนติกะ
{๙๖๘} [๑๗] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นธรรมอย่างต่ำ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างต่ำ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๖๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๗๐} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างปานกลาง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๙๗๒} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นธรรมอย่างประณีต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างประณีต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๗๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๔. มิจฉัตตนิยตติกะ
{๙๗๔} [๑๘] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นมิจฉัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๗๖} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นสัมมัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นสัมมัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๗๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๗๘} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นอนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๗๙} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๕. มัคคารัมมณติกะ
{๙๘๐} [๑๙] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีมรรคเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๘๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๙๘๒} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีมรรคเป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๙๘๔} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีมรรคเป็นอธิบดี อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๖. อุปปันนติกะ
{๙๘๖} [๒๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่เกิดขึ้นแล้ว เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเกิดขึ้นแล้ว โดยอารัมมณปัจจัย
{๙๘๗} ในอารัมมณปัจจัย มี ๑๘ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๗ - ๑๘. อตีตารัมมณะติกทวยะ
{๙๘๘} [๒๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นปัจจุบัน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นปัจจุบัน โดยอารัมมณปัจจัย{๙๘๙} ในอารัมมณปัจจัย มี ๑๘ วาร
{๙๙๐} [๒๒] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๙๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๙๒} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีอนาคตเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีอนาคตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๙๓} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๙๔} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีปัจจุบันเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๙๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๑. กุสลติกะ ๑๙ - ๒๐. อัชฌัตตติกทวยะ
[๒๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นภายใน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นภายใน โดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ)ในอารัมมณปัจจัย มี ๑๘ วาร
ในอธิปติปัจจัย ” ๑๖ ”
ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๑๘ ”
ในปุเรชาตปัจจัย ” ๙ ”
ในอัตถิปัจจัย ” ๙ ”
ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ”
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นภายนอก เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นภายนอก โดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ)ในอารัมมณปัจจัย มี ๑๘ วาร
ในอธิปติปัจจัย ” ๖ ”
ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๑๘ ”
ในปุเรชาตปัจจัย ” ๙ ”
ในอัตถิปัจจัย ” ๙ ”
ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ”
{๙๙๖} [๒๔] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีภายในเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีภายในเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๙๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๙๘} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีภายนอกเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๙๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๑. กุสลติกะ ๒๑. สนิทัสสนติกะ
{๑๐๐๐} [๒๕] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้และที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้และที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้และที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร{๑๐๐๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๐๒} [๒๖] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๐๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๐๔} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๐๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒. เวทนาติกะ ๑.กุสลติกะ
{๑๐๐๖} [๒๗] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่
End of นกุสลัตติกนหีนัตติกกสลัตติกหีนัตติกะ