นเวทนาตติกนเหตุทุกะ เล่ม ๔๕

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ และที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ และที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร (ย่อ){๓๐๔} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๑๗ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๒๑ ”

(พึงให้พิสดารในทุก ๆ วาร)

{๓๐๕} สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ){๓๐๖} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

จบ กุสลติกปิฏฐิทุกะ

๒. เวทนาติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๓๐๗} [๕๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นสัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ... มี ๗ วาร (ย่อ)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร (ย่อ)อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา มี ๗ วาร (ย่อ)

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร

๓. วิปากติกาทิ ๑. เหตุทุกะ

{๓๐๘} [๕๓] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นวิบาก

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่เป็นวิบากและซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก

{๓๐๙} [๕๔] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอุปาทินนุปาทานิยะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยะ

{๓๑๐} [๕๕] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นสังกิลิฏฐสังกิเลสิกะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอสังกิลิฏฐสังกิเลสิกะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่อสังกลิฏฐอสังกิเลสิกะ

{๓๑๑} [๕๖] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีวิตกแต่มีเพียงวิจาร

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร

{๓๑๒} [๕๗] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สหรคตด้วยสุข

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สหรคตด้วยอุเบกขา

{๓๑๓} [๕๘] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ{๓๑๔} ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมีเหตุมิใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมีเหตุมิใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมีเหตุมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ{๓๑๕} [๕๙] ...อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและซึ่งเป็นเหตุให้ถึงนิพพาน{๓๑๖} ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นของเสกขบุคคล

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นของอเสกขบุคคล

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและอเสกขบุคคล

{๓๑๗} [๖๐] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นปริตตะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นมหัคคตะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอัปปมาณะ

{๓๑๘} [๖๑] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีอารมณ์เป็นปริตตะ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีอารมณ์เป็นมหัคคตะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ที่ไม่มีอัปปมาณะเป็นอารมณ์

{๓๑๙} [๖๒] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างต่ำ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างปานกลาง

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างประณีต

{๓๒๐} [๖๓] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นสัมมัตตนิยตะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอนิยตะ

{๓๒๑} [๖๔] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีมรรคเป็นอารมณ์... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีมรรคเป็นเหตุ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีมรรคเป็นอธิบดี

{๓๒๒} [๖๕] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่เกิดขึ้นแล้ว... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่จักเกิด

{๓๒๓} [๖๖] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอดีต

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอนาคต

{๓๒๔} [๖๗] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีอดีตเป็นอารมณ์... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีอนาคตเป็นอารมณ์

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์

{๓๒๕} [๖๘] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นภายใน

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นภายนอก

{๓๒๖} ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีอารมณ์เป็นภายใน

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีอารมณ์เป็นภายนอก

๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑. เหตุทุกาทิ

{๓๒๗} [๖๙] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ และที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ และที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ และที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๖)สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาว