พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวปุตตสังยุต · อนาถปิณฑิกวรรค
๗. สุพรหมสูตร เล่ม ๑๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๖๔–๒๖๕ (Royal Thai)7/10 in อนาถปิณฑิกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวปุตตสังยุต อนาถปิณฑิกวรรค สุพรหมสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 100–100
{๒๖๓} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
คนที่ถูกแทงด้วยหอกย่อมรีบพยายามถอนออก หรือเมื่อถูกไฟไหม้ที่ศีรษะย่อมรีบพยายามดับ ฉันใด ภิกษุก็พึงเป็นผู้มีสติรีบเพื่อละสักกายทิฏฐอยู่ ฉันนั้น
๗. สุพรหมสูตร
ว่าด้วยธรรมอันเป็นเหตุให้ถึงความสวัสดี
{๒๖๔} [๙๘] สุพรหมเทพบุตรผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า
จิตนี้สะดุ้งอยู่เป็นนิจ ใจนี้หวาดอยู่เป็นนิจ จิตของข้าพระองค์สะดุ้งอยู่เนือง ๆ ในเพราะทุกข์ทั้งหลาย ทั้งที่ยังไม่เกิดขึ้น ทั้งที่เกิดขึ้นแล้ว ข้าพระองค์ทูลถามพระองค์แล้ว ขอจงตรัสบอกข้อนั้นแก่ข้าพระองค์ด้วย{๒๖๕} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
เรายังไม่เห็นความสวัสดีของสัตว์ทั้งหลาย นอกไปจากปัญญาและความเพียร นอกไปจากความสำรวมอินทรีย์ และนอกไปจากความปล่อยวางโดยประการทั้งปวงสุพรหมเทพบุตรได้กล่าวดังนี้แล้วก็ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าทำประทักษิณแล้วได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง
๘. กกุธสูตร
ว่าด้วยทุกข์มีเพราะความเพลิดเพลิน
{๒๖๖} [๙๙] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
End of ๗. สุพรหมสูตร