อทฬิททสูตร เล่ม ๑๙

สาวตฺถีนิทานํ ฯ อทฬิทฺโท อทฬิทฺโทติ ภนฺเต วุจฺจติ กิตฺตาวตา นุ โข ภนฺเต อทฬิทฺโทติ วุจฺจตีติ ฯ

สาวัตถีนิทาน. ภิ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า คนไม่จน คนไม่จนดังนี้ ด้วยเหตุเพียงเท่าไรหนอ จึงเรียกว่า คนไม่จน?

สตฺตนฺนํ โข ภิกฺขุ โพชฺฌงฺคานํ ภาวิตตฺตา พหุลี- กตตฺตา อทฬิทฺโทติ วุจฺจติ ฯ กตเมสํ สตฺตนฺนํ ฯ สติ- สมฺโพชฺฌงฺคสฺส ฯเปฯ อุเปกฺขาสมฺโพชฺฌงฺคสฺส ฯ อิเมสํ โข ภิกฺขุ สตฺตนฺนํ โพชฺฌงฺคานํ ภาวิตตฺตา พหุลีกตตฺตา อทฬิทฺโทติ วุจฺจตีติ ฯ

พ. ดูกรภิกษุ ที่เรียกว่า คนไม่จน ก็เพราะโพชฌงค์ ๗ อันตนเจริญแล้วกระทำให้มากแล้ว โพชฌงค์ ๗ เป็นไฉน? คือ สติสัมโพชฌงค์ ฯลฯ อุเบกขาสัมโพชฌงค์ดูกรภิกษุ ที่เรียกว่า คนไม่จน ก็เพราะโพชฌงค์ ๗ เหล่านี้แล อันตนเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว.

จบ สูตรที่ ๗